เสียงทรโข่งจากรถสองแถววิ่งผ่านถนนหน้าบ้าน ประกาศว่าวันนี้มีหนังขายยาที่วัดเจ็ดเสมียน ดังลั่นไปตลอดทั้งซอย
เรารีบวิ่งไปบ้านไอเอ๋ ซึ่งอยู่ติดถนน ไอเอ๋ยืนอยู่หน้าบ้านอยู่แล้ว เห็นเราวิ่งมาก็รีบควักมือเรียก
"คืนนี้ไปดูหนังกันไม๊" ไอเอ๋ถาม
"ไปๆ" ผมตอบโดยทันที
ไอเอ๋เป็นเพื่อนสนิทผม ตั้งแต่เล่นด้วยกันมาไม่เคยทะเลาะกันเลย เรามีอะไรก็แบ่งกัน เรามีขนมก็แบ่งกัน เรามีลูกแก้วก็แบ่งกัน จนพวกไอเอกล้อว่าเราสองคนเป็นแฟนกัน จะไปเป็นได้ยังไง เราเป็นผู้ชายทั้งคู่ พวกนี้ติ๊งต๊องจริงๆ
ตอนกลางวันผมก็เทียวไปเทียวมาบ้านไอเอ๋ รอให้กลางคืน อยากให้กลางคืนมาถึงเร็วๆ เราจะได้ไปดูหนังกัน
เย็นแล้ว ไอเอ๋เตรียมเสื่อ ไฟฉาย และสูบลมรถจักรยานซะแข็งปั๋ง แม่ไอเอ๋ เห็นก็หัวเราะ พร้อมบอก "เตรียมตัวแต่หัววันเชียวนะ ฮ่า.ๆ" ไอเอ๋ทักผมขึ้นมาว่า ไปขอแม่ยัง ผมลืมไปซะสนิท แม่ผมไม่ชอบให้ผมไปไหนเวลากลางคืนยกเว้นถ้าไปกับพี่ชาย ผมรีบวิ่งไปหาแม่ที่อยู่ในสวน
แม่อยู่ใต้โคนต้นมะนาวกำลังถากหญ้าอยู่แม่ทำงานตั้งแต่เช้าจนเย็นผมไม่เคยเห็นแม่อยู่เฉยๆเลยมีแต่ผมที่วิ่งไปวิ่งมาทั้งวัน แม่ปาดเหงื่อที่อยู่บนใบหน้าพร้อมยิ้มให้ผมที่วิ่งเข้าไป
"แม่ วันนี้เกินไปดูหนังนะ" ผมบอกแม่
"ไปกับใคร" แม่ถาม
"ไปกับไอเอ๋แม่" ผมตอบกลับ
"กลับเร็วๆล่ะ" แม่บอก
"ดูเรื่องเดียวแหละแม่" ผมบอกแม่ พร้อมวิ่งเข้าบ้านไปอาบน้ำเตรียมตัวไปดูหนัง..

ไอเอ๋ เอาจักรยานออกมาหน้าบ้าน ผมซ้อนท้ายถือเสื่อ ไฟฉายเอาใส่ตะกร้าหน้ารถ จากบ้านไปวัดก็ประมาณ 2 กิโล แต่เราก็ปั่นไปเรื่อยๆ ไม่ได้รีบ แสงสว่างจากหลอดนีออนข้างทางเริ่มมีเยอะขึ้นเรื่อยๆ ส่องตั้งแต่ถนนหน้าวัดเข้าไปในวัด เสียงเครื่องขยายเสียงของหนังขายยาดังลั่นเรียกคนให้เข้ามาดูหนัง ผู้คนมากมายเดินซื้อของที่มาตั้งร้านขายของ ร้านก๋วยเตี๋ยว ลูกชิ้นปิ้ง น้ำอัดลม และร้านขายของกระจุกระจิก
ไอเอ๋เอารถไปจอดข้างๆศาลาวัด แล้วก็เดินไปด้วยกันหาที่นั่งดู ที่นั่งข้างหน้าคนเต็มแล้ว แต่ก็พอมีที่ให้เราสองคน เมื่อได้ที่นั่งเหมาะๆเราก็จัดการปูเสื่อ นั่งกันสองคน ตอนนั่งมีหินแหลมๆทิ่มตูดผมจนเจ็บตูด เราต้องขยับเสื่อออกหลบหินก้อนนั้น ถึงว่าที่ตรงนั้นไม่มีใครมานั่งเลย
จากนั้นเราสองคนก็รอเวลาหนังฉาย ....
หนังฉายไปหยุดไป เวลาหนังหยุดก็จะมีเสียงดังมาจากทรโข่งเรียกให้คนซื้อน้ำดื่ม M-100 แล้วบอกว่าแลกของได้ทันที มีคนไปซื้อกันเป็นกลุ่มใหญ่
เราสองคนได้แต่นั่งมอง และก็รอให้หนังฉายโดยไม่ได้สนใจเสียงนั้นเลย ไอเอ๋ลุกไปซื้อลูกชิ้นปิ้งมา 5 บาทแบ่งให้ผมกินด้วย
หนังจบ ไอเอ๋หาว ผมก็หาว ทุกทีเราไม่ได้นอนดึกแบบนี้ ผมชวนไอเอ๋กลับบ้านดูเหมือนไอเอ๋ก็ง่วงมากเหมือนกัน หนังเรื่องที่สองกำลังเริ่มฉายแต่เราสองคนกำลังเก็บเสื่อ ผู้คนยังเยอะอยู่เช่นเดิม ผมชวนไอเอ๋ไปซื้อขนมก่อนกลับ ผมซื้อขนมรังผึ้ง คิดว่าจะซื้อไปให้แม่ ก่อนออกมาแม่บอกว่าซื้อขนมมาฝากด้วยนะ
ผมปั่นจักรยานกลับ ผลัดกันกับไอเอ๋ ไอเอ๋ซ้อนท้ายถือเสื่อ แสงสว่างจากนีออนยังคงส่องนำทางเราจนเราปั่นไกลขึ้นๆ จนทิ้งแสงและเสียงนั้นไว้ด้านหลัง..