ตีสี่ครึ่ง ผมถูกปลุกขึ้นมาแต่ยังงัวเงียนั่งงงอยู่ในมุ้ง เสียงพี่โดม พี่ชายผมเรียกพร้อมเขย่าขาอีกครั้ง "เร็วเกิน เดี๋ยวสาย"
ผมรีบลุกขึ้น ลากผ้าห่มมาพับกองไว้ ถอดมุมมุ้งทั้งสี่ออกพร้อมพับไว้ แม่ผมสอนให้หัดเก็บที่นอนเองตั้งแต่ยังเด็ก พี่ชายถอยมอเตอร์ไซต์ออกจากบ้านเบาๆ
เสียงแม่ลุกจากเตียง มาบอกพี่โดม "ดูน้องดีๆนะโดม"
" ครับแม่" เสียงพี่โดมบอก แม่เดินไปดูนาฬิกา พร้อมเดินกลับเข้ามุ้ง
พี่โดมเรียกให้ผมไปใส่เสื้อแขนยาวก่อน ผมจึงรีบวิ่งไปหยิบเสื้อที่แขวนไว้ที่ราวหน้าชานบ้าน เสียงมอเตอร์ไซต์ดังพี่ชายขับออกไปผมซ้อนท้ายกอดเอวแน่นเพราะความเย็นของอากาศยามเกือบรุ่งอรุณ
เวลานี้เป็นหน้าฤดูของผลไม้ชนิดหนึ่ง ก็คือมะม่วงนั่นเอง
บ้านผมไม่ได้ปลูกมะม่วงเลย แต่ด้วยความอยากกินพี่ชายกับผมจึงต้องออกแต่เช้ามืดแบบนี้ เพื่อไปหามะม่วงซึ่งจะมีต้นอยู่ข้างทาง หรือไม่ก็เป็นสวนของคนอื่นที่เขาปล่อยทิ้งไว้ไม่ได้ดูแล ต้นประจำเราจะมีอยู่ 3-4 ต้น วิธีหาของเราก็จะใช้ไฟฉาย ฉายดูตามใต้ต้นมะม่วงไปเรื่อยๆ เห็นสีเหลืองทองตรงไหนก็วิ่งไปเก็บ ได้มาเยอะพอควรทั้งมะม่วงสุกมะม่วงดิบ คืนไหนลมแรงพี่ชายจะเร่งให้ไปตั้งแต่ตีสี่ เพราะกลัวคนอื่นมาแย่งเพราะเป็นต้นไม้สาธารณะใครจะมาเก็บก็ได้ แต่เวลาผมไปเก็บกับพี่ชายก็ไม่เคยเห็นใครมาแย่งเก็บเลย ก็คงจะมีแต่เราสองคนแหละที่มาเก็บ
ได้มะม่วงกลับมาบ้านตอนรุ่งเช้าพอดี ไอพัดหมาของผมมองดูหน้าผมแบบเหงาๆ สงสัยจะตื่นไม่ทัน เพราะทุกทีมันจะตามไปตลอดไม่ว่าเราจะไปไหน ผมหยิบมะม่วงสุกในถุงที่เก็บมาใช้ปากปอกเปลือก
"เดี๋ยวยางก็กัดปากเอาหรอก" เสียงแม่บอกข้างหลัง แม่เดินกลับมาหลังไปใส่บาตรตอนเช้า
"ได้มาเยอะมั้ยโดม" แม่ถามพี่โดม พี่โดมยกถุงมะม่วงให้ดูแทนคำตอบ พร้อมอมยิ้มอย่างภูมิใจ
แม่ยิ้ม ผมชอบที่แม่ยิ้ม แม่ยิ้มแล้วดูสวย
แสงแดดอุ่นๆเริ่มส่องออกมา ผมเดินไปหน้าบ้านพร้อมกับดูดเม็ดมะม่วงที่มีเนื้อติดอยู่เล็กน้อย ไอพัดหมาของผมเดินตามมาข้างหลัง ผมยื่นเม็ดมะม่วงให้มัน มันเข้ามาดมๆแล้วก็ไม่สนใจ
"สงสัยจะไม่มีเนื้อมั้ง " ผมคิด ไอพัดนี่มันฉลาดจริงๆ
ผมวิ่งเข้าไปในบ้านหยิบมะม่วงมาอีกลูก ใช้ปากปอกเปลือกเหมือนเดิมพร้อมยื่นให้ไอพัดมันกิน มันดมๆ แต่ก็ยังไม่กินอยู่ดี มันคงไม่เคยกินเลยไม่รู้รสชาติของมะม่วงว่าอร่อยยังไง ผมเลยจับมันอ้าปากพร้อมเอามะม่วงทาลิ้นมัน ตอนแรกมันก็ทำท่าจะหนีอย่างเดียว เลยลองโยนมะม่วงไว้ที่พื้นมันมาดมแล้วก็ไม่สนใจ ผมก็เลยเลิกพยายามให้มันกิน
ก็ดีนะอย่างน้อยมันก็จะได้ไม่แย่งผมกิน ฮ่า...ๆ ผมหัวเราะอย่างมีความสุข.
