
วันนี้อากาศร้อน แดดค่อนข้างแรง ผมกับไอเอ๋เลยถอดเสื้อพาดไว้กับกิ่งไม้เล่นโยนลูกแก้วกันที่ใต้ต้นมะขามเทศต้นใหญ่ที่อยู่หลังบ้านผม ถึงกระนั้นแสงแดดก็ยังแยงแสงส่องลงมาตามช่องใบมะขามเทศได้เป็นหย่อมๆ
ตายิ้มซึ่งอยู่ข้างบ้านผม เดินจูงจักรยานเก่าๆออกมา แกใส่เสื้อแขนยาวสีเหมือนของพวกทหาร กางเกงขายาวสีเดียวกัน เราเจอแกทีไรก็เห็นแต่ใส่ชุดนี้ประจำ พอเห็นเราสองคนถอดเสื้อก็ถามออกมา
"ไม่ร้อนกันเรอะ ถอดเสื้อเล่นกันอยู่ได้"
เราสองคนก็สงสัย ว่าก็มันร้อนนี่นาก็เลยถอดเสื้อน่ะ ไม่เข้าใจผู้ใหญ่จริงๆ..
บ้านของตายิ้มแกรับจ้างปะยางจักรยาน เติมลมจักรยาน ผมก็ไปใช้บริการแกบ่อย บางทีแกก็ปะยางให้ไม่ถึง 5 นาที บางทีก็นานหลายวัน แกเคยบอกว่างานปะยางเป็นงานศิลปะ เคยจอดทิ้งยาวสุด 1 สัปดาห์แกถึงได้เอามาคืนให้ คงต้องรอให้แกมีอารมณ์ศิลปินจึงจะมาทำ
อีกเรื่องของแกคือแกชอบจับจู๋เด็ก เวลามีเด็กวิ่งไปใกล้ๆแก แกจะล็อคคอจับกระจู๋มาขยี้ๆๆ แล้วก็ปล่อยไป ผมโดนประจำ..
ตายิ้มทักเราแล้วก็ปั่นจัรยานหายไปในไอแดด
เราเล่นกันอยู่พักนึง ไอเอ๋บ่นขึ้นมาว่าร้อน ผมเลยวิ่งเข้าไปในบ้านหยิบน้ำเย็นในตู้เย็นออกมากระบอกนึง มานั่งพักกินกันที่ใต้ต้นมะขามเทศนั้นเอง
สองคนนั่งเขี่ยดินเล่นกัน จะออกไปวิ่งเล่นที่ไหนก็รู้สึกไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่เนื่องจากอากาศที่ร้อนจัดแบบนี้
พลันสายตาเราทั้งคู่ก็เหลือบไปเห็นกองดินก้อนเล็กๆพูนอยู่
"รูจิ้งหรีด" เสียงไอเอ๋ดังขึ้น
ว่าแล้วไอเอ๋ก็จัดแจงหาไม้มะขามเทศเล็กๆที่มีอยู่เกลื่อนแถวนั้นมาเขี่ยดินที่พูนๆนั้นออก เผยให้เห็นรูของจิ้งหรีด เป็นรูลึกลงไปด้านล่าง
"ขุดดีกว่า"ผมชวนไอเอ๋ขุด ด้วยความอยากรู้ว่ามันจะมีจิ้งหรีดหรือเปล่า
ไอเอ๋รีบบอกว่าไม่ต้อง ให้เอาน้ำหยอด สนุกกว่า ผมเลยจัดการวิ่งไปเอาขันตักน้ำที่โอ่งหน้าบ้านมาขันนึง กึ่งวิ่งกึ่งเดินยังไม่ทันถึงที่ดีน้ำกระฉอกไปซะเกือบหมด ไปถึงหลุมก็บรรจงหยอดเข้าไปในรูจิ้งหรีด
ขันที่หนึ่ง..เงียบ น้ำหายไปในรูหมดเหมือนซึมไปตามดิน เลยวิ่งไปตักมาอีก เสียงไอเอ๋ตะโกนไล่หลังมา บอกให้ตักมาเยอะๆ ผมเลยไปเอาขันมาเพิ่มอีกอัน ตักมาสองขันพร้อมเดินช้าๆกันไม่ให้น้ำหก แล้วก็บรรจงกรอกเข้าไปที่ปากหลุมอีกสองขัน เริ่มมีปฏิกิริยาน้ำเอ่อมาท่วมปากรู ใกล้ๆกันนั้นก็จะมีรูที่น้ำเอ่อขึ้นมาด้วย เราเรียกมันว่ารูแปว เป็นรูที่จิ้งหรีดสร้างไว้เพื่อที่จะหนีเวลาฉุกเฉิน เราเลยรีบเอาเศษหญ้าไปอุดรูแปวนี้ไว้ พร้อมกับกรอกน้ำไปอีก น้ำเอ่อล้นออกมา สักพักเราก็เริ่มเห็นหนวดจิ้งหรีดที่ค่อยๆโผล่ออกมา ผมรีบเอาไม้แหลมแทงดักไปด้านหลังของรู ไม่ให้มันหนีกลับลงรูได้ พอมันกลับหลังจะลงรูมันก็จะลงไม่ได้ พอมันรู้ว่าเข้าไม่ได้ก็เลยกระโดดหนีออกมาจากรู เราจ้องกันอยู่แล้วก็เลยไล่ตะครุบกันได้ทัน ตัวของมันดำเมี่ยมขนาดใหญ่กว่าที่เราคาดกันไว้ ผมวิ่งไปหยิบกระป๋องนมที่เห็นในกองขี้เถ้าที่ที่เขาเอาขยะมาเผาทิ้ง พร้อมกับเอาจิ้งหรีดใส่ลงไปในกระป๋องมันกระโดดชนกระป๋องอยู่ข้างในไปมา
เราสองคนดีใจกันใหญ่เริ่มหารูต่อไป
จริงๆแล้วจิ้งหรีดมันสามารถกินได้ แต่เราดูสภาพมันแล้วไม่ค่อยน่ากินเลย ตัวมันดำๆมีหนวดเหมือนแมลงสาป หน้าตาก็ทะแม่งๆ เหมือนตัวผู้ร้ายในหนังไอ้มดแดงตอนเช้าวันอาทิตย์ เรากะว่าจะจับอีกสี่ห้าตัวเอามากัดกัน
เราไล่หารูจิ้งหรีดอื่นๆ มีอีกหลายรูที่ดินพูนอยู่ บางรูก็เขี่ยกันอยู่ตั้งนานกว่าจะเจอรู บางตัวเราไม่ได้อุดรูแปว หรือหาไม่เจอมาเจอก็ตอนมันกระโดดหนีออกไป ไล่จับมันก็ไม่ทันซะแล้ว บางรูก็ตัวใหญ่ต้องเสียน้ำไปหลายขัน
มีอยู่รูนึงมันไม่ยอมออกมาสักทีเราต้องเอาน้ำใส่ขวดแล้วก็ยัดปากขวดเข้าไปรู น้ำในขวดค่อยๆลดเป็นช่วงๆ สักพักมันถึงได้ออกมา ตัวบวมมาเลยสงสัยกินน้ำไปเยอะ ตัวไหนดื้อจัดไอเอ๋ก็จัดการฉี่กรอกรู ได้เรื่องเลยทีนี้กระโดดออกมาไม่เป็นเลย มันเดินเซื่องออกมาเหมือนจิ้งหรีดเมา.ยอมให้จับแต่โดยดี
จับกันเกือบชั่วโมงได้มาเกือบสิบตัวในกระป๋อง เราจับมันมากัดกันหาตัวเก่งที่สุด เวทีกัดกันเราก็เอาปี๊บใส่ขนมมาตั้งแล้วก็กัดกันบนฝาปี๊บมีร่องกลมๆของฝาเป็นเขตออก ใครออกนอกเขตก่อนแพ้ มันกัดกันพักนึงก็หันหน้าหนีกัน เล่นกันจนได้สุดยอดฮีโร่ สุดท้ายก็เลยต้องปล่อยมันเพราะไม่รู้จะเอาไปทำอะไร พวกมันรีบกระโดดเข้าไปในพงหญ้าต้นต้อยติ่งหายกันหมด สงสัยจะกลัวโดนเราจับมาอีกเพราะขนาดบางตัวเราจับยัดรูเดิมที่กรอกน้ำให้มันออกมามันก็ไม่ยอมเข้าไป สงสัยจะเข็ด หรือเหม็นฉี่ไอเอ๋ก็ไม่รู้..
เรานั่งพัก หลังจากปล่อยจิ้งหรีดไปหมด
เสียงกระดิ่งจากรถไอติม ดังออกมาที่ถนนหน้าบ้าน คนขายปั่นจักรยานสามล้อมีถังไอติมอยู่ข้างหน้า ปั่นไปสั่นกระดิ่งไปเรื่อยตลอดทางที่เจอบ้านคน ไอเอ๋วิ่งไปเอาเสื้อที่พาดไว้กับต้นไม้มาใส่ แล้วโชว์ตังค์ที่ผูกยางไว้กับเสื้อตรงสะดือ เป็นเหมือนจุก บอกว่ามีสองบาท เดี๋ยวข้าเลี้ยงเอ็ง เราสองคนวิ่งพร้อมตะโกนเรียกรถไอติมซึ่งเป็นเหมือนสวรรค์ที่มาโปรดเราตอนอากาศร้อนจัด ทิ้ง ขันน้ำ กระป๋องนม และเวทีต่อสู้ของจิ้งหรีด ไว้เบื้องหลัง..
อยากกินๆๆ