สายลมพัดพาเอาความเย็นและเสียงหัวเราะของเด็กๆ ก้องไปทั่วลานดินหน้าบ้านของไอเอ๋ ทุกๆเย็นที่ลานกว้างนี้จะเต็มไปด้วยเด็กๆที่มารวมตัวกันหากิจกรรมเล่นเป็นประจำ เนื่องจากเป็นพื้นที่กว้างเหมาะแก่การวิ่งเล่น ต้นมะม่วงที่อยู่ริมประตูหน้าบ้านห้อยกิ่งระย้าลงมาบังแสงแดดยามเย็น ยังมีต้นมะขามต้นใหญ่ที่อยู่หน้าบ้านยายอินท์ที่ช่วยบังแสงอีกแรงต้นของมันใหญ่ต้องใช้เด็กถึงสามคนโอบถึงจะโอบต้นได้รอบ ใบเล็กๆของมันเมื่อต้องลมและแสงแดดยามเย็นจะมองเห็นเหมือนเป็นประกายไฟระยิบระยับสีขาวและเขียวสลับกันอยู่เต็มต้น ใบที่แก่จะร่วงหลุดและหล่นลงมาตามแรงลมที่พัดเหมือนเป็นสายฝนสีน้ำตาลร่วงตามกันมาเป็นสาย

"ใครเล่นโยนหลุมมั่ง ยกมือ.อ.อ." เสียงของพี่เอ พี่สาวของไอเอ๋ดังขึ้นจากลานกว้างเรียก เด็กๆอย่างเราให้ไปรวมตัวกัน ตามมาด้วยเสียงเด็กๆที่วิ่งกันเข้าไปเป็นกลุ่ม มีพี่เก มีผม ไอเอ๋ ไอเอก ไออาม ไอต้น ไอตั้ม ถ้าเล่นกันเยอะๆจะรู้สึกสนุก

เกมส์โยนหลุมนี้ เป็นเกมส์ที่ใช้พื้นที่เล่นไม่กว้างนัก เสียงพี่เอบอกให้พี่เก ซึ่งเป็นพี่ชายของไอเอ๋ไปหาลูกเทนนิสที่จะใช้โยน และให้ไอเอ๋ไปหาไม้มาทำเป็นที่กั้นหลุม ผมกับไอเอ๋จึงเดินไปหาไม้สี่เหลี่ยมมาทั้งหมดสามอันเพื่อเอามาทำเป็นที่กั้น เราเดินไปหาเศษเปลือกหอยแมลงภู่ เพื่อที่จะเอามาขุดหลุมเล็กๆ รองรับลูกบอลที่จะใช้โยน พวกเราเดินหาทำเลเหมาะๆที่จะขุดหลุม ก่อนที่จะใช้เปลือกหอยนั้นขุดดินให้เป็นหลุมเล็กๆพอประมาณที่ลูกเทนนิสลงไปได้ประมาณครึ่งลูก จำนวนหลุมที่ขุดก็จะเท่ากับจำนวนคนที่เล่น ตอนนี้เราเล่นกันแปดคนก็ต้องขุดแปดหลุม หลุมเรียงกันสี่แถวแถวละสองหลุม แล้วก็เลือกกันเองว่าใครจะเอาหลุมไหน ซึ่งบางครั้งก็แย่งกันบางคนอยากได้มุมๆ บางคนก็อยากได้ตรงกลาง พอแบ่งกันได้แล้วก็เอาแผ่นไม้มากั้นด้านข้างกับด้านหลัง ก่อนที่จะเอาไม้มาขีดเส้นบอกตำแหน่งของคนโยนซึ่งอยู่ไกลจากหน้าหลุมพอประมาณ

กติกาการเล่น ก็จะผลัดกันโยนลูกเทนนิสทีละคนตรงเส้นที่กำหนดให้ลูกกลิ้งไปที่หลุม ลูกเทนนิสจะกระดอนไปตกหลุมดินของใครคนนั้นก็จะต้องวิ่งไปหยิบลูกในหลุมของตัวเองอย่างรวดเร็วพร้อมตะโกนบอกว่าหยุดเมื่อจับลูกได้ ในขณะที่คนอื่นๆต่างพากันวิ่งหนีถ้าลูกเทนนิสไม่ได้ตกหลุมของตัวเองและต้องหยุดวิ่งลงเมื่อเพื่อนตะโกนบอกว่าหยุด จากนั้นคนที่ถือลูกเทนนิสหรือคนที่วิ่งไปจับลูกที่ลงหลุมตัวเองนั้นก็จะต้องขว้างบอลให้โดนเพื่อนคนไหนก็ได้ที่ยืนหยุดนิ่งอยู่ เพื่อนคนไหนที่วิ่งหนีได้ไกลหน่อยก็จะได้เปรียบส่วนคนไหนที่วิ่งไม่ทันอยู่ใกล้ก็เสียเปรียบแต่ถ้าสามารถรับบอลที่โยนมาได้ก็จะไม่มีผลอะไรต่อตนเอง

ถ้าปาลูกเทนนิสโดนเพื่อน หลุมดินของเพื่อนก็จะถูกใส่ไม้กวาดซึ่งหักเป็นท่อนเล็กๆหรือบางทีก็จะใส่ก้านไม้ขีดไฟจำนวน 1 อันเรียกว่าโดนหนึ่งไม้ ถ้าปาไม่โดนเพื่อนหรือเพื่อนรับลูกเราได้ คนปาก็จะโดนใส่หนึ่งไม้เหมือนกัน สะสมไม้ไปเรื่อยๆคนที่ได้ไม้เยอะสุด ตอนท้ายก็จะมีการลงโทษกันตามธรรมเนียม บางครั้งก็ให้วิดพื้น บางครั้งก็ให้นอนกลิ้งไปบนหญ้าแล้วแต่จะตกลงกัน บางครั้งหนักหน่อยก็จะให้ยืนเกาะต้นไม้แล้วเพื่อนๆก็เอาลูกเทนนิสปากันอย่างสนุกสนาน

เมื่อทำหลุมเสร็จเรียบร้อย เราก็ผลัดกันโยนลูกเทนนิสโดยให้ไออามโยนก่อน โดยแบ่งกันว่าให้คนตัวเล็กโยนก่อนไล่ตามลำดับ ลูกหลุดจากมือไออามกลิ้งไปกระทบไม้ด้านหลังและด้านข้าง ทุกคนจ้องและลุ้นกันว่าลูกจะหล่นหลุมใคร เมื่อรู้ว่าไม่ได้ตกหลุมตัวเองต่างก็วิ่งหนีกันออกไปขณะที่เจ้าของหลุมซึ่งก็คือไอต้น ซึ่งก็รีบวิ่งไปหยิบลูกในหลุมพร้อมตะโกนดังลั่นว่า "หยุด.ด.ด..ด" พวกเราต่างหยุดนิ่งหันไปมองว่าจะโดนปาหรือไม่ ไอต้นเล็งไปที่ไออามซึ่งอยู่ใกล้สุด พร้อมกับปาไปสุดแรง ไออามเอี้ยวตัวหลบทันทีก่อนที่ลูกจะถึงตัวทำให้พ้นไปอย่างหวุดหวิด ไอเอกซึ่งหนีไปไกลกว่าวิ่งไปเก็บลูกเทนนิสที่ถูกปาไปเพื่อเอามาโยนใหม่ ส่วนไอเอ๋วิ่งไปหักไม้เพื่อเอามาใส่หลุมไอต้นโทษฐานที่ปาไม่โดน เสียงไออามหัวเราะชอบใจใหญ่ ทุกคนวิ่งกลับไปที่หลุมพร้อมกับเสียงหัวเราะและลุ้นกับการโยนครั้งอีกครั้งของคนต่อไป

ตาใจและน้าหล่อซึ่งกลับจากไร่นั่งพักอยู่ในชายคาบ้าน นั่งดื่มน้ำและมองการเล่นของเด็กๆอย่างพวกเรา เสียงหัวเราะของเด็กๆบริเวณบ้านอาจสร้างความรำคาญให้บางคนได้แต่สำหรับวิถีชีวิตของเด็กบ้านนาอย่างเรา การเล่นของพวกเราทุกคนคงรู้สึกสนุกมากกว่าไม่เว้นแม้แต่ตัวผู้ใหญ่เองก็ตาม

ไม่ทันไร ตาใจก็ถอดเสื้อเดินมาพร้อมใบหน้าเปื้อนเหงื่อและรอยยิ้ม บอกว่า "เฮ้ย ม่ะ กูเล่นด้วยคน"
เสียงหัวเราะชอบใจของเด็กๆดังขึ้น พร้อมกับไอเอ๋ที่วิ่งไปเอาเปลือกหอยมาขุดหลุมเพิ่มขึ้นอีกหลุมหนึ่ง....