เช้าวันนี้ผมตื่นเร็วเป็นพิเศษ นอนพลิกตัวกลับไปหาแม่ก็ไม่เจอ เห็นแต่แสงไฟจากในห้องคร้วส่องแสงสลัวเข้ามาในมุ้ง ให้ผมตื่นเร็วเท่าไหร่ก็ไม่เคยตื่นทันแม่สักที ตอนนี้แม่คงอยู่ในครัว ผมพลิกตัวลุกขึ้นมาเก็บผ้าห่ม,ที่นอนและมุ้งเข้าที่ ก่อนจะเดินออกไปล้างหน้าที่โอ่งน้ำหน้าบ้าน อากาศข้างนอกบ้านรู้สึกเย็นชื้น เนื่องจากน้ำค้างที่ค่อนข้างเยอะในคืนที่ผ่านมาประกอบกับฝนที่ตกลงมาปรอยๆ ในช่วงกลางคืน แคร่ไม้ไผ่ที่ตั้งอยู่ใต้ต้นมะขามเทศหน้าบ้านจึงเปียกเห็นเป็นหยดน้ำเต็มไปหมด

"ตื่นแต่เช้ามืดเลยนะ วันนี้" เสียงแม่ถามขณะเดินออกมาหน้าบ้านเห็นผมกำลังนั่งล้างหน้าอยู่
"เกินนัดไอเอ๋ไปเก็บเห็ดกันตอนเช้าครับ" ผมบอกกับแม่ ก่อนเอาน้ำใส่ปากอมๆแล้วบ้วนทิ้ง

ขณะเดินเข้าบ้าน ไอพัดหมาชอบเที่ยวของผมก็เดินรี่เอาสีข้างเข้ามาเบียดตัวผม ผมเลยแก้กลับโดยเอามือที่เปียกๆสลัดน้ำใส่หน้ามันซะ มันทำตาหยีก่อนจะใช้หัวของมันดันตัวผมเข้าไปในบ้าน เลยปลอบใจมันลูบหัวมันสองสามที พร้อมบอก "เดี๋ยวไปเก็บเห็ดด้วยกัน"
แม่ได้ยินจึงหันมามองพร้อมยิ้ม บอกว่า"คุยกับหมาก็รู้เรื่องแฮะ."
จริงๆแล้วก็เหมือนมันจะรับรู้นะ หรือผมจะไปคิดแทนมันก็ไม่รู้ เห็นมันกระดิกหางรัวใหญ่พยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะวิ่งไปนอนรออยู่ที่ใต้แคร่หน้าบ้าน

ผมเดินเข้าไปในครัว หยิบถุงพลาสติกเพื่อจะเอาไปใส่เห็ด เอามาเหน็บไว้ที่ชายกางเกง
"ไอเอ๋มันยังไม่ตื่นหรอกมั้ง ยังเช้ามืดอยู่เลย" เสียงแม่บอก
"เตรียมไว้ก่อนแม่" ผมตอบพร้อมรอยยิ้ม
หันไปสนใจกับเสียงวิทยุที่แม่กำลังนั่งปรับหาคลื่นอยู่ มันเป็นวิทยุเก่าๆที่แม่ใช้มานาน เกือบจะทุกเดือนที่ผมต้องปั่นจักรยานไปซื้อถ่านก้อนใหญ่ๆมาให้แม่ใส่วิทยุเครื่องนี้ เพราะแม่เปิดใช้ทุกวันบางวันไปทำไร่ก็เอาไปเปิดฟัง และโดยเฉพาะตอนเช้าเวลาที่แม่ตื่นขึ้นมาทำกับข้าว บางวันผมตื่นมาพร้อมกับเสียงประกาศข่าว เสียงฟังดูเป็นผู้ชายวัยกลางคน อ่านข่าวเหมือนมานั่งคุยอยู่ด้วยกัน แกเล่าข่าวเป็นฉากๆเหมือนว่าแกได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นซะจริงๆ ยิ่งฉากยิงกันตายฟังแกบรรยายแล้วเหมือนแกเป็นคนยิงเองซะอย่างนั้นบางวันตื่นมาพร้อมกับเสียงพระสวดมนต์ และบางวันตื่นมาโดยที่ไม่ได้ยินเสียงอะไร วันนั้นเองเป็นวันที่ผมต้องปั่นจักรยานไปซื้อถ่านก้อนใหม่มาให้แม่อีกครั้ง

แสงอรุณเริ่มส่องสว่างออกมาเรืองๆ ทำให้พอมองเห็นทางเดิน เดินออกมาเห็นไอพัดค่อยๆลุกมาจากใต้แคร่ มันเริ่มบิดขี้เกียจ ยืดขาหน้าพร้อมเอนก้นไปด้านหลังเกร็งตัวจนหัวสั่นแล้วจึงหันมามองผมเหมือนเตรียมพร้อมจะออกไปตามคำสัญญาที่ผมให้ไว้ ผมเลยตะโกนบอกแม่ว่าจะออกไปแล้ว แล้วจึงเดินผ่านรั้วไปยังบ้านไอเอ๋

ถึงหน้าบ้าน เห็นไอเอ๋กำลังนั่งเลือกถุงพลาสติก พอไอเอ๋หันมาเห็นผมก็เลยเรียกทักให้รอเดี๋ยว แม่ของไอเอ๋กำลังนั่งก่อฟืนอยู่ในครัวที่อยู่ทางหน้าบ้าน ควันลอยคลุ้งเต็มก่อนที่จะออกมาทางหลังคาเห็นเป็นสายสีขาวนวลเหมือนหมอกกำลังลอยออกไป พอไอเอ๋เลือกถุงเสร็จ เราสองคนกับอีกหนึ่งตัวก็เริ่มออกเดินไปทางหน้าบ้านไปยังทุ่งหรือสวน ที่คาดว่าจะมีเห็ดให้เราเก็บกัน เราเดินเลาะถนนไปเรื่อยๆ เมื่อถึงเราวิ่งกันลงไปในสวนเดินเลาะหาเห็ดไปตามแนวรั้วและโคนกิ่งไม้ใหญ่ มองไล่ไปตามพื้นดิน บรรยากาศที่มีแสงสลัวยามนี้ทำให้พอจะมองเห็นถึง ปุ่มขาวๆเล็กๆของต้นเห็ดที่ผุดขึ้นมากลางดิน บางต้นก็ขึ้นตามโคนกิ่งไม้ บางต้นยังตูมๆเห็นแค่ยอดและอีกหลายต้นที่กำลังบานเต็มพื้นไปหมด เราสองคนวิ่งไล่เก็บกันใหญ่ ส่วนไอพัดมัวแต่สนใจอยู่กับหลุมของตัวอะไรบางอย่างมันเฝ้าดมและขุดดินไปเรื่อยจนได้เป็นหลุมลึกโดยไม่ได้สนใจเราสองคนเลย

โคนของเห็ดแต่ละอันจะเปื้อนดินอยู่ เราต้องปัดๆเอาเศษดินออกบางอันมีหนอนสีขาวตัวเล็กอยู่ เราก็ไม่ได้สนใจมันสักเท่าไหร่ เอาเป็นว่าถ้าเห็ดกินได้หนอนที่อยู่ในเห็ดก็ต้องกินได้ล่ะ เราเดินหากันไม่นานนักก็ได้เห็ดมาคนละถุง ต้นที่แก่จัดๆหรือบานมากๆเราก็จะเอามาขยี้ๆไว้ตามก้อนดินชื้นๆพร้อมกับเอาต้นหญ้าแถวๆนั้นมาปิดไว้เผื่อไว้วันหลังมันอาจจะขึ้นต้นมาให้เราเก็บต่อไปได้ ก่อนเดินกลับก็ไม่ลืมที่จะตะโกนเรียกไอพัด ที่ยังไม่ยอมหยุดขุดดิน มันหันมามองพร้อมวิ่งรี่ตามมา

เช้านี้ที่โต๊ะอาหารไม้เล็กๆในบ้านผม ก็มีถ้วยซุปเห็ดซึ่งกำลังร้อน ควันโชยออกมาจากในถ้วย ผลงานจากการเก็บของผมที่ถูกปรุงด้วยฝีมือของแม่ ซึ่งเท่าที่ดูแม่ทำก็เห็นว่าทำได้ง่ายๆ เอาเห็ดมาล้างตัดโคนแข็งๆออก ก่อนจะเอามาต้มในน้ำเดือดๆใส่ซอสอะไรนิดหน่อยพอเอามาชิมแล้วก็รู้สึกอร่อยดี ผมรีบตักข้าวสวยร้อนๆใส่จานก่อนที่ตักน้ำซุปนั้นราดไปบนข้าว ต้นเห็ดเล็กๆกลิ้งไปบนก้อนข้าว รสชาติของมันหวานตามธรรมชาติกัดแล้วนิ่มๆเหมือนจะละลายได้ในปากเลยทีเดียวอากาศเช้าวันนี้กับซุปเห็ดธรรมชาติไร้สารพิษทำให้ผมต้องยกจานข้าวออกมานั่งกินหน้าบ้านอย่างเอร็ดอร่อย ท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่เริ่มสว่างขึ้น ขณะที่ไอพัดได้แต่นั่งเฝ้ามองอย่างสงสัยต่อไป..