เสียงกระซิบกระซาบของเด็กสองคนดังเบาๆมาจากมุมหนึ่งของรั้วบ้าน เด็กทั้งสองนั่งอยู่ตรงมุมชายคาใกล้ๆรั้วต้นไม้หลากหลายพันธ์ที่พอจะหาได้ในแถบนี้เอามาปลูกเป็นแนวแบ่งเขตกั้นระหว่างบ้าน มุมร่มๆตรงส่วนนั้นแสงแดดตอนกลางวันได้เว้นที่ว่างไว้ให้สำหรับพักผ่อนกันชั่วขณะก่อนที่จะลามเลียไปทั่วบริเวณตามวงโคจรของดวงอาทิตย์ เด็กสองคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นที่ไหนหรอกสำหรับในช่วงกลางวันแดดร้อนๆอย่างนี้ ก็มีแต่ผมกับไอเอ๋นี่ล่ะ ที่กำลังจะหากิจกรรมสนุกๆเล่นกัน

"เดี๋ยวเอ็งเข้าไปเอาไม้ขีดไฟนะ ถ้ามีเทียนเอาเทียนมาด้วย" ผมบอกเบาๆ
"เออได้ เดี๋ยวข้าเข้าไปเอา แม่ข้ากำลังหลับอยู่" ไอเอ๋ตอบ
"งั้นเดี๋ยวข้ากลับไปเอาลวดที่บ้านมา เดี๋ยวดูเทียนด้วยไม่รู้มีเปล่าถ้ามีจะเอามา" ผมบอก
"แล้วก็ฝาเหล้าหล่ะ" เสียงไอเอ๋ถาม
"บ้านเอ็งน่าจะมีนะ เอ็งเอามาด้วยละกัน" ผมตอบ

เหตุผลที่ต้องกระซิบกระซาบกันก็เพราะกิจกรรมที่จะเล่นกันนี้มันเกี่ยวกับไฟ ซึ่งเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับเด็กๆในยุคนี้ทีเดียว นานๆทีที่เราจะได้เล่นกองไฟก็ในหน้าหนาวที่ต้องจุดไฟผิงกันบางทีก็ต้องรอจนกว่าที่ผู้ใหญ่จะเผาขยะกันเราก็จะชอบเอาไม้ เอาถุงพลาสติก บางทีก็กระป๋องและอื่นๆที่คาดว่าติดไฟได้ เอาไปรวมๆใส่ไว้ให้มันลุกโชน ความร้อนของมันทำให้เรารู้สึกสนุก ยิ่งถ้าผู้ใหญ่ห้ามด้วยแล้วล่ะก็เหมือนจุดชนวนความอยากเล่นของเราให้เพิ่มขึ้นอีกทวีคูณเลยทีเดียว

หลังจากที่เราตกลงกันหาอุปกรณ์กันเสร็จเรียบร้อย ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันเข้าบ้านของแต่ละคนเพื่อทำภารกิจส่วนตัวที่ได้แบ่งกัน ผมเดินเข้าบ้านผ่านแม่ที่กำลังกินข้าวกลางวันอยู่บนโต๊ะ
"แดดร้อนๆ เดินเล่นตากแดดอยู่ได้ แค่นี้ยังดำไม่พอรึไง เหงื่อเต็มเลย กินข้าวรึยัง มานั่งกินข้าวนี่" เสียงแม่บ่นออกมาเป็นชุด
"ยังไม่หิวเลยแม่" ผมตอบสั้นๆ ก่อนเดินเข้าไปนั่งข้างๆแม่ที่กำลังนั่งกินข้าว มองกับข้าวที่อยู่บนโต๊ะ พร้อมหยิบน้ำในกระบอกบนโต๊ะมากิน ไม่ให้มีพิรุธ

ก่อนที่จะเดินผ่านอ้อมหลังไป ไปหยุดอยู่ที่ตู้อลูมิเนียม เปิดตู้ออกเบาๆ เห็นแท่งเทียนสีเหลืองๆอยู่เป็นกำ ผมไม่รอช้าที่จะค่อยๆหยิบมันออกมาทีละแท่งจนได้มาพอสมควร ความเหนียวและความร้อนทำให้บางแท่งมันติดกันบางทีก็ติดถุงพลาสติกที่ห่อเทียนต้องค่อยๆแกะโดยไม่ให้มีเสียงดัง ก่อนที่จะเดินเบาๆออกมาจากบ้าน และตรงไปที่ข้างห้องน้ำหยิบลวดเส้นเล็กๆที่แขวนเหน็บอยู่บนหลังคาลงมา และสาวเท้าจ้ำไปยังแนวรั้วตำแหน่งเดิมที่พึ่งผ่านการคุยกระซิบกระซาบกับไอเอ๋เมื่อสักครู่

ไม่นานนักไอเอ๋ก็เดินเข้ามาพร้อมกับโชว์ของที่เอามาด้วยมี ไม้ขีด 1 กล่อง, ฝาเหล้าแม่โขง 1 ฝาและเทียนอีกสองสามแท่ง เมื่อได้ของครบที่เราต้องการ เราก็มุ่งหน้าไปยังใต้ต้นมะขามเทศที่อยู่ห่างจากบ้านผมและบ้านไอเอ๋พอสมควรที่สำคัญต้องไม่มีผู้ใหญ่อยู่ในบริเวณนั้น ไม่เช่นนั้นเราสองคนคงไม่พ้นที่จะได้ประชันเสียงร้องกันด้วยก้านมะยมสดๆ โชคดีที่ตอนนี้เป็นตอนกลางวันซึ่งจะเป็นเวลานอนพักกลางวันของผู้ใหญ่ หลังแม่ผมกินข้าวเสร็จผมก็รู้ได้ทันทีว่าเดี๋ยวแม่ก็คงต้องนอนพักกลางวันอย่างแม่ไอเอ๋เหมือนกัน

ผมเริ่มหักลวดเส้นเล็กๆที่เอามาด้วยมือ พับงอไปมาไม่กี่ทีก็ขาดออก ขณะที่ไอเอ๋นั่งเขื่ยแผ่นพลาสติกที่อยู่ในฝาแม่โขงออก หลังจากนั้นก็เอาเส้นลวดมามัดรอบๆฝาแม่โขงให้เหลือลวดยาวออกมาไว้สำหรับถือ เมื่อได้แล้วก็บิเทียนให้เป็นก้อนเล็กๆใส่ลงไปในฝาแม่โขงพอประมาณ จากนั้นก็เริ่มเอาไม้ขีดจุดเทียนอีกแท่งปักไว้บนพื้นดิน ค่อยๆจับเส้นลวดที่ยื่นจากฝาแม่โขงให้ฝาแม่โขงอยู่ในตำแหน่งใต้เปลวเทียน จากนั้นก็รอเวลาให้เทียนในฝาละลาย ไม่นานนักเทียนจะค่อยหลอมลงเป็นน้ำเหลืองๆ ควันไฟคุกรุ่นออกมาจากฝา เวลาที่เรารอคอยจะหยุดลงเมื่อมีเปลวไฟลุกขึ้นมาบนน้ำเทียน กิจกรรมที่เล่นกันนี้เราเรียกกันว่า มังกรพ่นไฟ และสาเหตุที่ได้ชื่อนี้กำลังจะเกิดขึ้น เมื่อไฟลุกบนน้ำเทียนติดบนฝาของแม่โขงแล้ว เราก็ค่อยๆยกออกมาวางในพื้นที่โล่ง ความร้อนจะยังคงทำให้เปลวไฟเกิดขึ้นอยู่ในฝา

ผมรีบวิ่งไปตักน้ำที่อยู่ในตุ่มหน้าบ้าน พร้อมกับชำเลืองมองเข้าไปในบ้าน เห็นแม่กำลังนอนหลับอยู่ เมื่อได้น้ำก็วิ่งเหยาะๆไปที่ใต้ต้นมะขามเทศ เปลวไฟยังคงลุกออกมาจากฝาแม่โขงด้วยความร้อนที่สะสมไว้ ผมเริ่มอมน้ำไปปากพร้อมกับใช้สัญญาณมือบอกให้ไอเอ๋ถอย พร้อมกับพ่นน้ำออกจากปากไปที่เปลวไฟ ละอองน้ำจากปากกระทบกับเปลวไฟในฝาแม่โขงเสียงดังออกมาฟู่ใหญ่พร้อมสะเก็ดแตกของน้ำเทียน เปลวไฟลูกใหญ่ลุกโชนออกมาจากฝาเหล้า ตามมาด้วยก้อนควันเล็กๆสีดำที่ลอยขึ้นไปบนฟ้าหลังลูกไฟหายไป สิ่งนี้เองล่ะที่เป็นที่มาของชื่อ มังกรพ่นไฟ

เราทั้งสองคนตื่นเต้นกันใหญ่ ไอเอ๋รีบขอขันน้ำ และอมน้ำเข้าไปในปากก่อนที่จะพ่นไปยังเปลวไฟเล็กๆที่ยังมีเหลืออยู่ เสียงสะเก็ดเทียนเมื่อโดนน้ำแตกดังฟู่ ลูกไฟเล็กๆลุกขึ้นพรึ่บหนึ่งเล็กกว่าตอนแรก แล้วก็ดับลง

"ต่อไปเดี๋ยวข้าพ่นก่อนมั่งนะ" ไอเอ๋บอก
"ได้ๆ" ผมตอบกลับ

เราเริ่มต้นกันอีกครั้ง โดยบิเทียนออกแล้วก็เอาไปใส่ในฝาแม่โขงพร้อมกับจุดเทียนลนไฟที่ใต้ฝา เปลวไฟลุกขึ้นมาใหม่อีกครั้ง พร้อมๆกับผมที่วิ่งไปตักน้ำมาอีกขันใหญ่ แม้ว่าแสงแดดในกลางวันนี้จะแผดแสงออกมาจ้าจนทำให้เหงื่อไหลเต็มใบหน้าและหลังของเรา และถึงแม้ว่าตอนนี้เราจะเล่นอยู่กับเปลวไฟที่ลุกโชนก็ตาม แต่กลางวันนี้ก็ไม่ได้ทำให้เราสองคนรู้สึกว่ามันร้อนเลยแม้สักนิดเดียว...