สายลมที่พัดมาจากทุ่งอ้อยทางทิศใต้ไกลออกไปจากบ้าน มันพัดผ่านมายังจุดที่เรานั่งอยู่ตรงชานบ้าน ช่วยให้คลายความร้อนระอุจากเปลวแดดที่แผดแสงจากตอนกลางวันนี้ไปได้มาก ลมช่วงนี้จะแรงเนื่องจากเป็นช่วงที่มีลมว่าว เด็กๆอย่างเรามักจะทำว่าวไปเล่นกันตอนเย็นๆเนื่องจากเป็นช่วงที่แดดล่มลมตก เล่นโฉบว่าวกันสนุกดีแต่สำหรับกลางวันแบบนี้เราก็มักจะหากิจกรรมอื่นเล่นรอเวลากันไปก่อน

สายลมที่พัดมา นอกจากทำให้เราเย็นสบายแล้วยังทำให้ต้นไม้ใบหญ้าและสัตว์เล็กสัตว์น้อยมีชีวิตชีวาไปด้วย ใบมะขามที่ต้นมะขามใหญ่หน้าบ้านพัดปลิวไปมา ใบที่แก่ก็ร่วงหล่นมาเป็นสายตามแรงลม กระรอกกระแตที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้ ส่งเสียงร้องวิ่งไปมาด้วยความสนุก บรรดาพวกนกต่างส่งเสียงร้องเรียกกันเป็นระยะ มีเพียงกิ้งก่าตัวเขื่องที่ยังคงเกาะกิ่งไม้นอนนิ่ง ไม่สั่นไหวไปตามแรงลมที่พัดพามาเสมือนไม่ยินดียินร้ายกับสภาพแวดล้อมรอบตัวมัน

ผมกับไอเอ๋นั่งตรงชานบ้าน มองใบไม้ที่ถูกพัดปลิวไปมาอย่างเพลินตา ฉับพลันก็ได้ยินเสียง ดัง "ตุ๊บ" มาจากทางด้านหน้านั่นเอง เราสองคนมองเห็นพร้อมกันว่ามีวัตถุสีน้ำตาลแก่ ร่วงลงมาจากต้นไม้ต้นหนึ่งที่ขึ้นอยู่ข้างๆต้นมะขามต้นใหญ่ มันคือต้นมะพร้าวนั่นเอง ลำต้นสีน้ำตาลสูงยาวเสมอกับยอดของต้นมะขามก้านใบสีเขียวที่นิยมเรียกกันว่าทางมะพร้าว ปกคลุมเต็มยอดไปหมด มีลูกมะพร้าวสีเขียวอยู่อีกทะลายใหญ่ๆบนยอดของมัน

"มะพร้าว!!" เราสองคนอุทานพร้อมกันก่อนที่จะออกวิ่งไปพร้อมกันที่หน้าบ้าน ชำเลืองมองดูบนต้นอีกครั้งเนื่องจากกลัวว่าจะมีลูกอื่นๆร่วงลงมาอีกก่อนจะวิ่งไปที่โคนต้นก้มหยิบลูกมะพร้าวแห้งๆสีน้ำตาลแก่ที่ร่วงลงมา เราเอามาถือเขย่าเพื่อฟังเสียงน้ำ ถ้ามีเสียงน้ำโครงไปมาภายในแสดงว่าใช้ได้ ถ้าไม่มีเสียงน้ำแสดงว่ามันอาจจะเน่าในหรือว่าเสียแล้วนั่นเอง บางลูกไม่ต้องเขย่าก็รู้ว่าใช้ไม่ได้ถ้าสังเกตเห็นรูขนาดเท่ากำปั้นที่ลูกมะพร้าวแสดงให้เห็นว่าถูกพวกกระรอกแทะกินไปก่อนหน้านั้นแล้วหลังจากเราลองเขย่าแล้วก็พบว่ามีเสียงดังของน้ำ ผมกับไอเอ๋จึงเตรียมจะวิ่งเอากลับไปเก็บไว้ที่บ้าน ไว้เวลาจะทำกะทิก็จะปอกเอามาขูดโดยไม่ต้องซื้อเลย

ก่อนจะวิ่งกลับ พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นกับจั่นมะพร้าวซึ่งเป็นดอกของมะพร้าวร่วงหล่นมากองกับก้านแห้งๆซึ่งเป็นลักษณะเรียวๆคล้ายเรือ ผมกับไอเอ๋มองหน้ากันพร้อมกับช่วยกันดึงออกมาและเดินดูรอบๆต้น เราได้มันมาอีกหลายอันทีเดียว ผมกับไอ๋นึกถึงกิจกรรมสนุกในช่วงกลางวันนี้ได้ในทันที เราจะเล่นสกีบกกัน

ด้วยลักษณะที่เป็นรูปเรียวๆเหมือนเรือและขนาดที่พอเหมาะ เมื่อเราลองเอาเท้าเราไปเหยียบด้านใน มันจึงเข้ากันได้อย่างพอดิบพอดี เราเลือกกันคนละสองอัน ไอเอ๋เลือกอันที่หัวแหลมพร้อมเรียกให้มองดูว่าเหมือนกับรองเท้าของพระราชายังไงยังงั้น เราสองคนหัวเราะชอบใจกันใหญ่ ผมเดินไปหยิบทางมะพร้าวแห้งๆที่มีใบกรอบๆติดอยู่ผมให้ไอเอ๋เกาะที่ปลายของทางมะพร้าวส่วนผมอยู่ที่ปลายอีกด้านหนึ่ง เท้าของไอเอ๋ใส่รองเท้าสกีที่ทำจากธรรมชาติร้อยเปอร์เซ็นต์ จากนั้นผมก็วิ่งลากทางมะพร้าวไปตามถนนดินลูกรัง เสียงดังของรองเท้าสกีเสียดสีกับเศษดินดังไปตามทางพร้อมฝุ่นสีแดงที่ลอยคลุ้งตามด้านหลังคละเคล้าเสียงหัวเราะชอบใจของไอเอ๋ที่ดังขึ้น ทำให้ผมยิ่งเร่งวิ่งเร็วขึ้น เราผลัดกันวิ่งผลัดกันลากอยู่พักใหญ่จนหอบไปตามๆกัน

เรานั่งพักกันตรงริมถนนหน้าบ้านไอเอ๋ ติดกับลำคลองเก่าที่ไม่มีน้ำ มันเป็นคลองเก่าที่ถูกขุดยาวเรียบไปตามแนวข้างถนนนั่นเอง ในลำคลองเต็มไปด้วยต้นหญ้าเต็มไปหมดไอเดียเด็ดเกิดขึ้นในทันที ผมกับไอเอ๋คิดกันว่าถ้าไถลลงไปในคลองพร้อมกับรองเท้าสกีนี่น่าจะสนุกดี คิดได้ดังนั้นเราสองคนจึงช่วยกันดึงหญ้าในคลองที่ขึ้นขวางทางออก ก่อนที่จะสวมรองเท้าสกีอีกครั้ง หลังจากที่วิ่งไปบนท้องถนนจนสึกแหว่งไปบางส่วน เรานั่งเตรียมพร้อมกันอยู่ริมคลองก่อนที่จะค่อยๆเอนตัวพุ่งไถลลงไปในคลอง มันไหลเป๋ไปมาก่อนจะลงไปถึงก้นคลองแล้วจึงหยุด เราสองคนหัวเราะชอบใจกันใหญ่ ก่อนจะวิ่งขึ้นไปบนริมคลองใหม่พร้อมกับไถลลงมาอีกครั้ง มันดูสนุกไม่น้อยไปกว่าแบบแรกเลย แต่ก็สบายกว่ากันมากเพราะไม่ต้องวิ่งลากกันไปมา

เราวิ่งไถลกับรองเท้าสกีลงในคลองกันอีกพักใหญ่ เพิ่มความพิศดารขึ้นเรื่อยๆ ด้วยการยืนไถลลงไป บางครั้งก็นั่งหันหลังไถลลงคลองล้มกลิ้งไปมาในคลองโชคดีที่ในคลองเต็มไปด้วยหญ้าทำให้รู้สึกนุ่มแม้จะล้มลงไป มีก็เพียงแต่ความคันที่ถูกให้เป็นของแถมแบบไม่ได้ตั้งใจ

สายลมพัดพาเอาความเย็นจากท้องทุ่งเข้ามาสู่บ้านเราอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เหมือนเด็กอย่างเราที่แม้จะวิ่งเล่นจนเหงื่อออกมาเต็มใบหน้า แต่สำหรับช่วงเวลานี้ก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันเหน็ดเหนื่อยแต่อย่างไรเลย....