สวิงเก่าคร่ำคร่าที่ถูกแขวนไว้ใต้ถุนบ้าน ถูกผมเอาออกมาปัดฝุ่นและซ่อมแซมอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้ใช้งานมานาน มันเป็นสวิงจับปลาอันไม่ใหญ่มากนัก ที่จับของมันทำด้วยไม้ไผ่แผ่นเล็กๆ ดัดโค้งเป็นรูปวงกลมและมีเชือกถักหุ้มลงมาด้านล่างเป็นเหมือนถุงกาแฟ เชือกจะถูกถักเป็นช่องๆมีขนาดเท่านิ้วก้อยลอดได้ เราเรียกกันว่า ตา ขนาดของตาจะถูกเรียกแตกต่างกันไปตามขนาดของช่องนั้นๆ เช่น ตาถี่จะหมายถึงขนาดของช่องที่เล็กๆ ถ้าตาห่างก็จะหมายถึงช่องนั้นจะใหญ่ ตานี้จะบอกถึงขนาดของปลาตัวเล็กที่ลอดผ่านไปได้ ยิ่งตาถี่ก็จะทำให้ปลาที่ติดมากับสวิงมีตัวเล็กติดมาด้วยแต่ก็จะยุ่งยากกับการแกะสาหร่ายน้ำหรือว่าตะไคร่น้ำที่มักจะติดง่ายตามมาเช่นกัน

เมื่อวานนี้ผมนัดกับไอเอ๋ว่าจะไปงมสวิงหาปลากันที่ท้ายคลอง เนื่องจากช่วงนี้ น้ำที่คลองชลประทานลดลงมาก ทำให้ไม่มีการปล่อยน้ำเข้าสู่ลำคลองเล็กๆ น้ำในลำคลองที่ไหลผ่านหน้าบ้านเราจึงลดลงมามาก จนบางช่วงถึงกับแห้งขอดไปก็มี นับว่าเป็นโอกาสดีที่เราจะจับปลากันช่วงนี้เนื่องจากน้ำน้อยเวลาจับปลาก็จะง่ายขึ้น และที่ท้ายคลองซึ่งเป็นแอ่งขนาดใหญ่นั้นก็จะเป็นแหล่งรวมปลามากมาย เนื่องจากเป็นจุดเดียวในช่วงน้ำแห้งนี้ที่จะมีน้ำไหลมารวมกัน

หลังจากซ่อมสวิงเสร็จโดยใช้ความสามารถทั้ง ปะชุนร้อยถักเชือกใหม่ตรงที่ขาดแหว่งไป ก็ทำให้ผมได้สวิงที่พอจะใช้งานจับปลาได้แล้ว จากนั้นจึงเตรียมถุงพลาสติกที่จะใส่ปลาเหน็บกางเกงไปด้วยก่อนจะวิ่งอ้าวไปยังบ้านไอเอ๋ทันที

ไอเอ๋เตรียมพร้อมรอผมอยู่ก่อนหน้าแล้วที่หน้าบ้าน พร้อมกับสวิงของมัน สวิงของไอเอ๋จะดูใหม่อยู่เสมอเนื่องจากพ่อของไอเอ๋ มักจะใช้หาปลาอยู่เป็นประจำ ต่างกับของผมที่นานๆจะได้เอาออกไปใช้สักครั้งหนึ่ง นอกจากไอเอ๋จะเตรียมถุงพลาสติกไปแล้วก็ยังมีกระป๋องไปอีก 1 ใบสำหรับใส่ปลาและวิดน้ำคลอง ในกระป๋องนั้นใส่กระบอกน้ำดื่มที่พึ่งเอาออกมาจากตู้เย็นพร้อมกล้วยอีกสองสามลูก เอาไปเป็นเสบียงเวลาพัก แต่สำหรับผมแค่แอบแม่ออกมาได้ก็เป็นบุญโขแล้วจึงไม่ได้เอาอะไรติดไม้ติดมือไปนอกจากสวิงกับถุงพลาสติก 1 ใบเท่านั้นเอง

เราเริ่มออกเดินเท้าจากบ้านไอเอ๋ตอนสายๆ นั้นเองไปตามถนนดินลูกรังสีแดงริมคลองลัดเลาะไปตามแนวรั้วกระถินก่อนจะเลี้ยวไปยังลำคลองสายเล็กๆ ซึ่งจะพาไปยังท้ายคลองด้านใน เดินลัดเลาะไปตามดงอ้อยที่รกทึบและป่ากล้วยที่สูงใหญ่ เราเดินเลียบริมคลองไปเรื่อยๆก่อนจะถึงดงหญ้าคาก่อนจะลุยเข้าไปในดงหญ้าคานั้นเราก็หยิบเอามะกรูดที่เด็ดติดมือมาหลังเดินผ่านไร่ข้างทาง โยนเข้าไปในกอหญ้าคา เนื่องจากได้ยินผู้ใหญ่ว่ากันว่ามันจะไล่สัตว์จำพวกงูได้ เราเขวี้ยงเข้าไปในกอหญ้าคาได้ห้าหกลูก เมื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้นจึงตัดสินใจเดินบุกลุยเข้าไปด้านในพร้อมๆกัน

เดินลุยเข้าไปได้พักหนึ่ง ก็พยายามแหวกหาทางที่จะพาไปยังปลายคลอง ต้นหญ้าและต้นอ้อยที่สูงท่วมหัวเราทำให้ลำบากในการมองว่าทิศทางของคลองอยู่ตรงจุดไหน เดินแหวกกันไปได้สักพักถึงเจอ

คลองนี้เป็นคลองดินที่ถูกขุดไว้เมื่อสองสามปีที่แล้ว คลองนี้กว้างประมาณ 3 วาของเด็กอย่างเรา ถือว่ากว้างไม่มากนัก ลึกลงไปจากพื้นดินประมาณเกือบสามเมตร ถ้าน้ำเต็มตลิ่งเวลาเล่นน้ำเท้าจะแตะไม่ถึงพื้นเลย แต่น้ำที่ปลายคลองตอนนี้เหลืออยู่ไม่มากนัก กะดูโดยประมาณเมื่ออยู่บนบกก็คงสูงไม่ถึงเอวของเรา สายตาของเราสองคนจับจ้องไปบนผิวน้ำสีน้ำตาลที่สงบนิ่งและไม่ไหวติงมันนิ่งสงบจนดูเหมือนไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆอยู่ภายใต้ลำน้ำนั้นสักตัวเดียว ผมกับไอเอ๋วางของที่ขนมาไว้ริมตลิ่ง ก่อนที่ผมจะถอดเสื้อและกางเกงเหลือเพียงกางเกงในเก่าๆ ยางยืดสีขาวซีดที่ขอบกางเกงในโผล่ออกมาตัดกับตัวกางเกงในสีน้ำเงินหม่น ผมค่อยๆสาวเท้าก้าวลงไปในลำคลองอย่างไม่รอช้า

ปลายเท้าค่อยๆสัมผัสกับน้ำที่เย็นเฉียบ ก่อนจะจมยวบลงไปใต้ดินขี้เลนเบื้องล่าง ฟองพรายน้ำผุดขึ้นมาตามรอยเท้าที่จุ่มลงไปพร้อมๆกับฝุ่นขี้เลนที่หมุนเกลียวฟุ้งขึ้นมาภายในน้ำมองเหมือนเป็นควันสีน้ำตาล ผมเรียกให้ไอเอ๋โยนสวิงของผมลงมา จากนั้นก็ลองจับครอบไปตามริมตลิ่ง เมื่อจับสวิงครอบแล้วก็ค่อยๆเอามือคลำไปตามสวิงส่วนที่เป็นเชือกถัก ถ้าครอบได้ปลามันก็จะวิ่งวนอยู่ในนั้นนั่นเองบางครั้งเจอตัวใหญ่ก็จะดิ้นให้ตกใจเล่นเล็กน้อย

มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมไปหาปลากับพี่ชายที่คลองท้ายซอย ผมใช้สวิงครอบไปตามตลิ่งเรื่อยๆ และตรงจุดหนึ่งริมตลิ่งมันจะมีต้นไม้พุ่มเล็กๆขึ้นอยู่ ผมเลยจับสวิงครอบไม้พุ่มนั้นไปด้วยแล้วจึงเอามือคลำไปมาในสวิง สักพักหนึ่งเห็นมีอะไรวิ่งอยู่ในสวิงเลยเอามือจับ พอจับได้ปุ๊บจึงค่อยๆคลายเอาสวิงออก พอหยิบออกมาดูเท่านั้นแหละผมโดดวิ่งขึ้นจากน้ำทันทีทันใดเลยเพราะว่าไอที่หยิบออกมาจากสวิงมันไม่ใช่ปลา แต่มันเป็นงู ทำเอาผมเข็ดการงมปลาด้วยสวิงไปหลายวันทีเดียว

ผมจับสวิงครอบและงมไปมาอยู่ไม่กี่ทีก็เจอปลาดิ้นอยู่ด้านใน ก่อนจะค่อยๆหยิบมันออกมารู้สึกตื่นเต้นและดีใจที่ได้ปลา ไอเอ๋กำลังจับสวิงครอบอยู่ทางด้านหลังใกล้ๆกอผักบุ้ง มันยกกอผักบุ้งขึ้นไปไว้ที่บนฝั่งก่อนจะกลับมางมปลาอีกที เราเดินลุยน้ำและขี้เลนงมปลาไปเรื่อย เมื่อได้ปลาก็จะจับโยนใส่กระป๋องถ้าตัวเล็กๆก็จะจับใส่ถุงพลาสติก จนเหนื่อยจึงได้ขึ้นมานั่งพักกินน้ำและก็กล้วยที่เตรียมมา บนฝั่งริมตลิ่งนั่นเอง

แสงแดดทอแสงจ้าลงมาบนผิวน้ำสีน้ำตาลเข้ม แสงตัดรับกันทอประกายระยิบระยับ ดินโคลนเปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งตัวไล่มาตั้งแต่ขาจนถึงหัว ยิ่งนั่งพักนานก็ยิ่งจะทำให้ดินเลนที่เปื้อนตัวเราเราแห้งแข็งเป็นสีเทาเคลือบผิวเราไปเลย ในกระป๋องของไอเอ๋มีปลาตะเพียนตัวเขื่องหลายตัว บางตัวดิ้นไปมา บางตัวหงายท้องนอนอ้าปากแน่นิ่ง เมื่อมองไปในน้ำนั้นก็เริ่มเห็นว่ามีปลาลอยคอมากขึ้นเนื่องจากขี้เลนในน้ำฟุ้งขึ้นทำให้ปลาต้องลอยคออ้าปากดูดเอาอ๊อกซิเจนบนผิวน้ำไปใช้ ผมนั่งมองไอเอ๋ที่ยังคงไล่จับปลาอย่างเมามันส์อยู่ในคลอง มันหันมายิ้มให้พร้อมกับควักมือเรียกผมลงไปตอนนี้ไอเอ๋เริ่มไม่ต้องใช้สวิง ใช้เพียงแค่สองมือหยิบเอาปลาที่ลอยหัวได้อย่างง่ายดาย ผมเฝ้ามองดูอยู่พักหนึ่งจึงเริ่มลงไปงมอีกครั้งอย่างสำราญใจ ได้แต่อมยิ้มคิดในใจว่าเย็นนี้ เราจะกินปลาทอด ปลาย่าง ปลาต้มเค็ม หรือปลาชุบแป้งทอดกันดี.....