ลานดินหน้าบ้านไอเอ๋ในตอนนี้ได้เปลี่ยนไป บัดนี้มันเขียวชอุ่มไปด้วยต้นหญ้าเต็มลานดินเพราะพึ่งผ่านหน้าฝนมาจากเดือนก่อน ฝุ่นดินที่เคยคละคลุ้งยามวิ่งเล่นได้หายไปแล้ว หญ้าแห้วหมูและหญ้าขนที่สูงเกือบคืบ ทำให้เราสามารถวิ่งกลิ้งล้มลงไปนอนเล่นกันได้อย่างสบายโดยมีความคันเป็นของแถมนิดหน่อย การเล่นต่อสู้หรือที่เราเรียกกันว่าประลองยุทธ์บนผืนหญ้าสีเขียวในตอนนี้ จึงนับว่าสนุกที่สุด

ยอดมนุษย์ต่างๆที่หลับไหลก็จะถูกขุดขึ้นมาต่อสู้ประหัตประหารกันจนเต็มลานกว้าง ไอเอกที่รับบทเป็นหนุมานไล่ฟัดกับไออามที่รับบทเป็นโงกุนสู้กันได้อย่างสูสี นานเข้าสู้ไม่ได้ก็จะวิ่งไล่เตะต่อยกันตามแบบฉบับหนังไทยไปเลย บางครั้งก็จะเป็นการต่อสู้แบบกังฟูของเส้าหลิน และท้ายสุดก็มักจะมาจบที่มวยปล้ำ จับเหวี่ยงล้มกลิ้งกันเป็นที่สนุกสนาน ไม่แปลกเลยที่ตามร่างกายเราจะมีรอยแผลฟกช้ำดำเขียวติดตัวกันทุกคน รอยเหล่านี้แค่ผ่านวันกับคืนไปก็กลับสภาพเหมือนเดิมไร้ร่องรอยเสมือนไร้ซึ่งบาดแผลอ่ะ แน่นอนสิ ก็พวกเราเป็นยอดมนุษย์นี่นา

แม้เราจะวิ่งเล่นบนลานดินที่กลายสภาพเป็นลานหญ้ามาได้หลายวัน แต่สภาพหญ้าเหล่านั้นส่วนใหญ่ก็ยังคงความเขียวสดอยู่เสมอ เว้นแต่ตรงกลางลานที่หญ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียวแห้งๆ และกลายเป็นแอ่งโชว์ดินสีน้ำตาลที่อยู่ด้านล่าง เนื่องจากถูกใช้เป็นลานประลองยุทธ์นั่นเอง

"เฮ้ย! ไอเกิน เจอไก่เว้ย!! มานี่เร็วๆ" เสียงไอเอ๋ตะโกนเรียกผมมาจากด้านหลัง ขณะที่ผมกำลังเอากิ่งไม้มาขีดเส้นเตรียมเล่นทอยเส้นตัวการ์ตูนกัน
"ไก่อะไรวะ??" ผมหันกลับไปด้วยความสงสัยพร้อมมองตามมือของไอเอ๋ ที่ชี้ไปบนกอหญ้า
"นี่ไง" ไอเอ๋ก้มลงเอามือไปควานในกอหญ้าสักครู่ ก่อนจะชูหญ้าขึ้นมาเส้นหนึ่ง
"เออ..อ.อ ว่ะ เฮ้ย ตีไก่ดีกว่า " ผมอุทานออกมาก่อนจะตะโกนเรียกไอเอกและไออามที่กำลังนั่งเอาลวดพันตัวการ์ตูนเพื่อที่จะใช้ทอยเส้น
"ไอเอก ไออาม ตีไก่โว้ยๆๆ" ผมตะโกนเสียงดังก่อนที่จะวิ่งไปบนลานหญ้า สายตาสอดส่ายหาหญ้าที่จะเอามาเป็นไก่ของผม ไอเอกกับไออามหยุดการพันลวดการ์ตูนที่มันกำลังทำอยู่ พร้อมวิ่งมาสมทบที่ลานหญ้า ต่างคนต่างมองลงไปที่ทุ่งหญ้า มองหาหญ้า มองหาไก่ หญ้าที่จะเป็นไก่ของพวกเรา

"ไก่" ที่พวกเราเฝ้าค้นหากันให้วุ่นแท้จริงแล้วมันก็คือ ต้นหญ้านั่นเอง หญ้าที่จะเรียกว่าไก่ได้นั้นมันจะต้องไม่ใช่ต้นหญ้าธรรมดา มันเป็นหญ้าที่มีส่วนปลายของต้นหญ้าเป็นก้อนๆลักษณะรีๆ พร้อมมีใบหญ้าเขียวๆเป็นฝอยออกมา เราเรียกส่วนนั้นว่า "หัว" ส่วนลักษณะลำต้นนั้นจะเป็นเส้นสีเขียวหรือแดงอมเขียวยาวเรียว บางอันก็สั้นบางอันก็ยาวแตกต่างกันไป ลักษณะของหัวไก่นั้นก็จะแบ่งเป็น 2 ลักษณะมีทั้งแบบหนุ่มและแบบเด็ก ถ้าเป็นแบบหนุ่ม หัวไก่อันนั้นก็จะมีใบหญ้าสีเขียวแซมยาวออกมา โดยบางหัวที่แก่จัดหญ้าที่แซมออกมาก็จะยาวมากเป็นพิเศษ สำหรับแบบเด็กหัวจะเป็นก้อนๆสีเขียว มีทั้งเล็กและใหญ่แล้วแต่ความสมบูรณ์ส่วนก้านจะใหญ่เป็นพิเศษ ที่เป็นลักษณะพิเศษเฉพาะที่หายากๆ ก็เช่น เป็นไก่แฝดที่มีสองหัว บางครั้งก็จะมีไก่ที่มีลูกจะหมายถึง หญ้าที่เป็นฝอยออกมาจากไก่อันหนึ่งนั้นมีบางอันที่กลายเป็นไก่อีกตัวหนึ่งนั่นเอง

ผมสอดส่ายสายตาไปตามกอหญ้าไม่นานนักก็เจอสิ่งที่ผมต้องการ
"เจอแล้วเว้ย!!" ผมร้องออกมาด้วยความดีใจ ชูมือที่มีไก่ติดมือมา หัวไก่ของผมตัวนี้ดกงามไปด้วยใบหญ้าสีเขียวเต็มหัว
"มาเลย ๆ มาตีกัน" เสียงไอเอ๋ เอ่ยท้าชักชวน
"กูตีก่อนนะ เพราะกูเจอก่อน" ไอเอ๋ บอก
"ได้เลย" ผมตอบตกลง
ไอเอกกับไออามที่สาละวนกับการหาไก่ รีบวิ่งมาดูการตีไก่ของผมกับไอเอ๋ทันที

ผมถือไก่ ให้ก้านของมันยาวออกมาจากมือประมาณหนึ่งคืบ หัวไก่ของผมขนานไปกับพื้นดิน หยุดนิ่ง รอคอยการโจมตีของไก่ไอเอ๋ ส่วนไอเอ๋นั้นถือไก่ของมันเงื้อมือขึ้นไปบนอากาศเพื่อโจมตี
"คว้า..บ.บ" เสียงแหวกอากาศของหัวไก่ไอเอ๋ ถูกเล็งลงมาบนคอไก่ของผม
"ฟุ่บ!!" หัวไก่ของไอเอ๋ กระแทกเข้ากับคอไก่ของผม เศษหญ้าที่อยู่บนหัวไก่กระเด็นเป็นฝอย

"ไม่ขาด??" เสียงไออามอุทานขึ้น
ผมมองไปยังไก่ของผม สภาพของมันยังดีอยู่ เหมือนกับของไอเอ๋
"ตากูมั่งๆ" ผมบอกกับไอเอ๋
ไอเอ๋เป็นฝ่ายถือไก่ของมันให้อยู่นิ่งๆบ้าง ส่วนผมง้างมือเต็มที่เหนือหัว ก่อนจะฟาดไก่ไปบนคอไก่ของไอเอ๋
"คว้าบ..บ.บ" เสียงแหวกอากาศดังไม่แตกต่างกัน แต่เสียงที่ตามมากลับไม่เหมือนเดิม
"เผี่ยะ"
ตามมาด้วยเสียงร้อง "โอ๊ย!!?!*&" จากไอเอ๋
"มือกู!!" ไอเอ๋ร้องลั่น
"กูขอโทษๆๆๆ" ผมระล่ำระลักบอกไอเอ๋ ตามมาด้วยเสียงหัวเราะดังลั่นของไอเอกกับไออาม
เป็นเรื่องปกติที่บางครั้งจะตีโดนมือกันบ้าง ดังนั้นเวลาหาไก่ เราจึงมักจะหาไก่ที่มีก้านยาวๆนั่นเอง เวลาถือไก่ให้อีกคนตี ก็จะให้หัวไก่ยื่นออกมามากๆหน่อย จะกันโดนมือได้

ไม่นานนักไอเอกกับไออามก็หาไก่เจอ ส่วนผมกับไอเอ๋ ผลัดกันตีผลัดกันรับจนไก่ตายไปหลายตัว พอใครเจอตัวใหม่ก็จะเอามาสู้กันต่อไปเรื่อยๆ ต่างคนก็ต่างพยายามหาไก่ที่มีก้านแข็งแรงใหญ่ๆ บางครั้งได้ก้านใหญ่ๆมาแต่แพ้ไก่หัวเล็กๆก็มีเหมือนกัน ทักษะการตีจึงสำคัญไม่ใช่น้อย

ผมเดินไปมาตามพุ่มหญ้า ไล่สายตาหาไก่ที่มีลักษณะตามที่ตั้งใจไว้ เพื่อจะหาสุดยอดของไก่ในวันนี้ แล้วก็ต้องตกใจกับเสียงตะโกนด้านหลัง
"กูเจอแล้ว!! นี่ดูนี่" เสียงไอเอ๋นั่นเอง มันร้องดีใจพร้อมเรียกให้ดูไก่ที่มันหามาได้
"ไก่ในตำนาน!!!" ผม ไอเอก และไออาม อุทานออกมาเกือบจะพร้อมกัน
"ไอแก่" เสียงไอเอ๋บอก

ไอแก่ คือ ไก่ที่มีลักษณะหัวแบบแก่ ซึ่งหายากมากเรียกกันว่าเป็นไก่ในตำนานเลยทีเดียวลักษณะเด่นพิเศษของมันก็คือมันเป็นหญ้าแห้ง ทำให้ก้านเหนียวมาก หญ้าที่อยู่บนหัวของมันเป็นสีน้ำตาลแห้งยาวเหยียด เรียกกันว่าเคี้ยวไม่ได้ง่ายๆ หญ้าหนุ่มหรือเด็กถ้าก้านไม่แข็งแรงพอก็ไม่มีโอกาสที่จะชนะมันได้เลย เวลาไอแก่ตีลงมาแต่ละที เสียงของมันที่แหวกอากาศลงมาจะดัง ฟังดูมีพลังเป็นอย่างมาก

ไอเอ๋ เริ่มส่งสายตาท้าทายให้เพื่อนๆ ช่วยกันหาไก่ตัวใหม่มาโค่นไก่ของมันไอเอกกับไออามหาได้เต็มกำมือ ก่อนจะเข้าไปลองสู้ดูอีกครั้ง แต่ไม่นานไก่ทั้งกำมือก็ถูกสังหารหัวขาดดับดิ้นสิ้นชีวาอยู่ที่ปลายเท้าของไอเอ๋นั้นเอง เราช่วยกันหาไก่ตัวใหม่ไปสู้กับไอแก่ของไอเอ๋จนหมดลานดิน ก็ไม่สามารถสู้ได้ หากันจนรอบลานดินก็ไม่เจอไก่อีกเลย จึงต้องยอมแพ้ไอเอ๋ไปโดยปริยาย ต่างสัญญากันว่าคราวหน้าไม่ยอมแน่ ก่อนจะหากิจกรรมอื่นเล่นกันอีกต่อไป

แน่นอนถึงแม้ว่าเราจะวิ่งเล่นกันจะเหงื่อหยด หรือหาไก่กันจนคันคะเยอไปทั่วทั้งตัว แต่ว่าพวกเราไม่เหนื่อยกันสักนิด เพราะว่าอะไรน่ะเหรอ?? ก็พวกเราเป็นยอดมนุษย์นี่นา..
ลานประลองยุทธ์เกิดขึ้นอีกครั้ง!!...