ในวันว่างที่มีคนเยอะๆ ผมกับเพื่อนๆมักจะพากันเล่นปิดแอบแถวบ้าน เนื่องจากเป็นการละเล่นที่เหมาะกับเด็กพลังเหลืออย่างพวกเรา การได้วิ่งไปแอบตามมุมลับส่วนตัวของแต่ละคนช่วยสร้างความตื่นเต้นทั้งในการหาและการซ่อนเป็นอย่างมาก ผมกับไอเอ๋มักจะติดสอยห้อยตามกันไปแอบอยู่มุมใกล้ๆกัน ถ้าเกิดมีคนมาหาและเจอกับคนใดคนหนึ่งเข้าอีกคนก็จะวิ่งประกบมาแปะข้างหลังทำให้รอดจากการเป็นคนหาทุกที ช่วงหลังเพื่อนๆมักจะจับได้เวลาเจอก็จะวิ่งไปใกล้ๆอย่างระวังตัวก่อนจะโป้งแล้วก็วิ่งหนีไปทันที

การเล่นปิดแอบทำให้ผมกับไอเอ๋ พยายามประดิษฐ์สิ่งของขึ้นมาเพื่อช่วยให้การเล่นปิดแอบของเรามีประสิทธิภาพมากขึ้น ของชิ้นนั้นก็คือ กล้องนักสืบนั่นเอง

กล้องนักสืบของเราทำจากสิ่งของที่หาได้ง่ายๆทั่วไปก็คือกล่องยาสีฟันเปล่าๆ และเศษกระจกส่องหน้า 2 แผ่น พร้อมกับผ้าเทปสำหรับแปะยึดกระจกเข้ากับกล่องยาสีฟัน สำหรับกล่องยาสีฟันก็หาได้ไม่ยากนักแต่สำหรับกระจกส่องหน้า เราต้องเดินหาอันที่มันแตกและมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยม ซึ่งช่วงแรกก็กะว่าจะลักเอากระจกในบ้านไปทุบเป็นชิ้นๆ แต่ก็เกรงใจไม้เรียวกันอยู่ จึงพากันเดินหาอยู่พักใหญ่แถวกองขยะ ไม่นานนักก็เจอ แต่ก็ต้องเอาหินมาทุบตกแต่งด้านข้างให้มีลักษณะสี่เหลี่ยมเพื่อที่จะยัดใส่เข้าไปในกล่องยาสีฟันได้และมองเห็นภาพได้อย่างชัดเจน

เมื่อได้อุปกรณ์มาพร้อมแล้วก็เริ่มดำเนินการทำกล้องนักสืบกันได้แล้ว โดยเอามีดมาเจาะช่องสี่เหลี่ยมจัตุรัสตรงข้างกล่องยาสีฟันด้านล่าง จากนั้นก็ทำเช่นเดียวกันกับฝั่งตรงข้ามในด้านบน เสร็จแล้วเอากระจกเงาที่เราหามาได้แผ่นพอประมาณใส่เข้าไปในกล่องยาสีฟันให้เอียงเป็นมุมสี่สิบห้าองศาด้านในกล่องตรงช่องที่เราเจาะเอาไว้ทั้งสองด้าน ยึดให้แน่นด้วยเทปกาวตามมุมกระจก เท่านี้ก็เป็นอันเสร็จสิ้น

วิธีนำมาเล่น เราก็ทดสอบโดยมองไปยังช่องที่เราเจาะเอาไว้ของกล่องยาสีฟัน ภาพจากกระจกจะสะท้อนจากด้านบนลงมายังด้านล่างทำให้เราเห็นภาพได้ในกระจกเงาที่อยู่ในกล่องยาสีฟัน เวลาเราเล่นปิดแอบและอยู่แนวกำแพงบ้านถ้าไม่อยากโผล่หัวออกไปให้เพื่อนเห็นก็เพียงแต่ยื่นกล่องยาสีฟันออกไปเพียงเล็กน้อย และแอบมองจากปลายกล่องยาสีฟันอีกด้านหนึ่งก็สามารถเห็นวิวอีกฝั่งกำแพงได้อย่างชัดเจน

ผมกับไอเอ๋ผลัดกันส่องดูอย่างสนุกสนาน บางครั้งแอบในลองหรือในโอ่งน้ำก็แค่ยื่นกล่องโผล่พ้นปากโอ่งเพียงนิดเดียวก็เห็นพื้นที่โดยรอบว่ามีใครผ่านไปผ่านมาหรือไม่โดยไม่ต้องเสี่ยงโผล่หน้าออกไปมองให้เพื่อนเห็นตัว นับว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่สร้างความหรรษาให้กับเราไม่น้อย

ของประดิษฐ์ชิ้นเล็กๆ ที่ช่วยสร้างความบันเทิงให้กับเราบางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องมีค่ามีราคามากมายนัก ความภูมิใจที่ได้สร้างสรรค์มันออกมาเอง จนใช้งานได้ต่างหากเป็นสิ่งที่มีค่าและสำคัญยิ่งกว่า