2007/Nov/23

เมื่อหลายวันก่อนแม่พาผมเข้าไปในไร่ หลังจากที่ปล่อยทิ้งรกไว้หลายวัน แม่อยู่ในชุดเสื้อแขนยาวสีน้ำเงินเข้ม เป็นเสื้อโรงงานของพี่กบ

พี่ชายคนโตของผมที่ทำงานอยู่กรุงเทพฯ โดยมักจะเอาติดมาให้แม่เสมอเมื่อครั้นกลับมาเยี่ยมบ้านคราวหนึ่ง พี่กบบอกว่าที่โรงงานของพี่กบจะแจกเสื้อใหม่ให้ทุกปี กางเกงขายาวสีน้ำตาลของแม่ถูกทับด้วยรองเท้าบูทสีดำคลุมขึ้นมาจนเกือบถึงหัวเข่า

ส่วนผมอยู่ในชุด ร.ด. ที่ถูกปลดประจำการมาจากพี่เจี๊ยบ เสื้อ ร.ด. ตัวนี้แขนยาวเลยมือผมไปเกือบสองคืบ ต้องพับเป็นก้อนขึ้นมาจนหนาที่ข้อมือ ส่วนชายเสื้อก็ห้อยต่ำลงมาจนถึงหัวเข่า ผมชอบเสื้อตัวนี้เพราะใส่แล้วไม่ร้อนดี ถึงแม้มันจะดูเทอะทะไปบ้างก็ตาม

ผืนดินตรงไร่นี้แม่มักจะปลูกพืชผลสลับกันไปตามฤดู เว้นแต่ต้นใหญ่ๆเช่นต้นมะม่วงหรือมะขามเทศ ทำให้สารอาหารที่ถูกดูดไปจากดินมีการฟื้นตัวสลับกันไปมา แม่บอกว่าดินมันจะได้ไม่เสียเร็ว

 ต้นถั่วที่อยู่บนค้างไม้ไผ่ถูกรื้อถอนออกไปกองสุมอยู่บนกองขี้เถ้าที่เคยก่อเป็นกองไฟ เศษหญ้าที่อยู่บนผืนดินบ้างเขียวสด บ้างเหลืองกรอบแม่ใช้จอบค่อยๆถากออกเป็นแนวยาว ผมช่วยแม่โดยการเอาแชลงมาแซะไปบนกอหญ้าสดที่อยู่ริมทางเดินใกล้ๆโคนต้นมะม่วง แม่บอกว่าจะได้ไม่ร้อน แต่แม่นั้นกลับใส่งอบเดินไปกลางสวนท่ามกลางอากาศร้อนจัด มีเพียงเสียงฟันจอบกับดินกระทบกันได้ยินมาไกลๆ

สักพักใหญ่แม่ก็เดินแบกจอบกลับมา เปลวแดดที่แผดแสงทำให้เหงื่อของแม่เต็มไปทั่วใบหน้าและแผ่นหลัง แม่ใช้มือโบกผ้าขาวม้าที่พันหน้าเช็ดไปบนใบหน้าเบาๆ ผมรีบเดินไปขอแบกจอบแทนแม่ถือมาวางไว้ที่โคนต้นมะม่วง และหยิบกระบอกน้ำดื่มให้แม่ แม่หยิบน้ำดื่ม ยิ้มให้ผมพร้อมกับเอามือขยี้หัวผมเบาๆ

ผมกับแม่นั่งพิงโคนต้นมะม่วง ร่มเงาของมันทำให้เราคลายร้อนไปได้พักใหญ่ ลมพัดมาเบาๆปะทะกับเหงื่อบนใบหน้าผมทำให้รู้สึกเย็น แม่เองก็คงรู้สึกเช่นเดียวกัน ด้านหน้าของเราสองคนเป็นลานดินโล่งผิดกับเมื่อเช้าที่เต็มไปด้วยกอหญ้า กอตำลึงและต้นถั่วฝักยาวที่ค้างอยู่บนไม้รวก

ผมเอื้อมมือไปหยิบขนมโก๋ในกระเป๋าผ้าที่แม่นำติดตัวมาด้วย พร้อมกับบิออกเป็นสองส่วนและส่งให้แม่ แม่บอกผมให้กินไปเถอะ แต่ผมคะยั้นคะยอให้แม่กินพร้อมกับบอกว่าต้องแบ่งกันกิน แม่ยิ้มพร้อมกับรับไปเคี้ยว ขนมโก๋จะมีทั้งแบบมีไส้และไม่มีไส้ ผมมักจะซื้อแบบที่ไม่มีไส้เป็นก้อนสี่เหลี่ยม แป้งสีขาว รสหวาน เวลากินแล้วพูดจะทำให้เห็นเศษขนมโก๋พ่นเป็นสายออกมาจาก ในห่อจะแถมลูกโป่งเล็กๆให้กับเราอันหนึ่ง ผมมักจะเอามาเล่นใส่น้ำแล้วเล่นโยนรับกันอย่างสนุก

เดี๋ยวช่วยกันเก็บเศษหญ้ามากองไว้ แล้วมาช่วยกันพรวนดินกัน แม่พูด
ครับ แต่เราทำไมต้องพรวนดินด้วยล่ะครับ ผมถาม
ดินมันจะได้ร่วนๆ ปลูกพืชมันจะได้โตเร็วไงล่ะ แม่บอก
แล้วจะทำยังไงต่อครับ ผมถามต่อ
จากนั้นเราก็ตากดินเอาไว้สักอาทิตย์นึง แม่พูด
ตากดิน ทำไมเหรอครับ ผมสงสัย
พวกแมลงต่างๆ ที่พวกพืชไม่ชอบมันจะได้หนีไปหาที่อยู่อื่นไงล่ะ ทีนี้เวลาเราปลูกอะไรมันก็จะได้ไม่มากินพืชผักที่เราปลูกไว้ แม่ตอบ
โอ้โห แม่เก่งจังรู้ได้ยังไงครับ แม่เรียนมาเหรอครับ ผมถามแม่ด้วยความภูมิใจที่แม่ตอบข้อสงสัยของผมได้ทั้งหมด
แม่เรียนสิจ๊ะ แม่เรียนตั้งชั้น ป.สี่ แน่ะ แม่บอก
ครับ ผมตอบ นึกในใจว่าเราจะต้องเรียนให้รู้เยอะๆเหมือนแม่บ้างให้ได้

แล้วหลังตากดินแล้วต้องทำอะไรต่อครับ
แม่ก็จะเอาขี้วัวมาใส่ในดิน เป็นปุ๋ยคอกให้ดินมันมีอาหารอุดมสมบูรณ์ ทีนี้เวลาปลูกอะไรมันก็จะขึ้นเร็วโตเร็วเลยล่ะจ๊ะ แม่ตอบ แล้วพาผมลุกขึ้นเพื่อเดินไปเก็บเศษหญ้าและใบไม้ที่กองอยู่เต็มพื้นดิน

เศษหญ้าเศษใบไม้ถูกรวบรวมมากองสุมกันไว้อีกด้านหนึ่งเป็นกองโต ผมให้แม่จุดไฟเผาเพราะอยากจะเล่นเอาหญ้าแหย่ไฟ แต่แม่บอกว่าเอาตากแดดไว้ให้มันแห้งแล้วเอามาคลุมดินที่ปลูกข้าวโพดจะได้ประโยชน์มากกว่า ผมจึงอดเล่นไปโดยปริยาย

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป ผมกับแม่เตรียมตัวออกไร่กันแต่เช้า แม่บอกว่าทำเสร็จเร็วดีจะได้ไม่ร้อนนัก แม่ถือจอบสะพายกระเป๋าผ้าเล็กๆ ซึ่งใส่กระบอกน้ำและกล้วยน้ำว้าอีกสามลูก ผมถือแชลง พร้อมถุงเล็กๆที่ใส่เมล็ดข้าวโพดที่ถูกแกะออกจากฝักไว้แล้ว เมล็ดของมันเปียกชื้นเนื่องจากแม่เอามาแช่ไว้ในน้ำก่อนที่เราจะออกไปไร่กันประมาณเกือบสองชั่วโมง แม่บอกว่ามันจะงอกออกต้นได้เร็ว นอกจากนี้ก็มีกระป๋องน้ำอีกหนึ่งใบ ในกระป๋องมีผ้าขาวม้า มีดพร้าและกะลาหนึ่งอัน ไอพัดหมาจอมซนของผมวันนี้คงไม่มีอะไรทำจึง ออกเดินตามไปไร่กับเราด้วย

เมื่อถึงไร่ของเรา ไอพัดก็วิ่งรี่ไปริมรั้วขุดดินแถวจอมปลวกพร้อมกับเอาจมูกแนบดินทำเสียงฟืดฟาดในจมูก แม่เริ่มวางแนวที่จะปลูกต้นข้าวโพดก่อนจะใช้จอบฟันดินสองที ให้กว้างประมาณฝ่ามือ ลึกไม่มากนัก แม่บอกให้ผมหยอดเมล็ดข้าวโพดลงไปสักสามสี่เมล็ด ผมหยิบและนับก่อนจะหยอดลงไปในหลุมแล้วเอาดินที่แม่ขุดขึ้นมากลบปิดลงไป แม่เดินนับก้าวไปสองก้าวก่อนจะขุดหลุมถัดไป ผมถามแม่ว่าทำไมไม่ขุดให้ใกล้ๆกัน เราจะได้มีต้นข้าวโพดเยอะๆ แม่บอกว่าเวลามันสูงจะเข้ามาเก็บฝักลำบากและฝักที่ได้ก็จะเล็กไป ผมกับแม่ทำแบบนี้วนไปมาจนนับได้หลายสิบแถว บางหลุมผมไม่แน่ใจว่าใส่เกินหรือขาดไปบ้างก็ต้องวิ่งไปขุดขึ้นมาดู แม่เห็นได้แต่หัวเราะบอกว่าไม่ต้องถึงขนาดนั้น

หลังจากปลูกเสร็จแล้ว แม่ก็เอากระป๋องไปวักน้ำที่อยู่ในคลองขึ้นมา หิ้วมาตรงที่เราปลูกข้าวโพดไว้ ก่อนจะให้ผมเอากะลามาตักน้ำใส่ลงไปหลุม หลุมละสองกะลา ตักใส่จนครบทุกแถว หลังจากรดน้ำเสร็จแล้วผมขอแม่ไปเล่นโดดน้ำคลองตรงที่แม่ตักน้ำ แม่ตอบอืมคำเดียว ผมก็วิ่งแจ้นกระโดดลงคลองทันที ส่วนแม่ยังคงจับเอาจอบมาถากหญ้าที่ขึ้นอยู่เล็กน้อยตามร่องที่ปลูกข้าวโพดอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย

ผมกระโดดเล่นน้ำอยู่คนเดียวนึกสนุก จึงจับไอพัดหมาของผมที่วิ่งตามมาที่ไร่ด้วยทุกครั้ง อุ้มกระโดดลงน้ำไปพร้อมกัน ดูเหมือนมันจะดิ้นรนขึ้นฝั่งอย่างรุกรี้รุกรน แต่ก็ไม่พ้นแรงผมที่จับมันมากลางคลองก่อนจะเอาน้ำมาลูบหน้าล้างตาให้มัน

เล่นจนเพลินไม่นานนัก แม่ก็ส่งเสียงเรียกผมจากในไร่ ผมลุกขึ้นมาบิดกางเกงที่เปียก ไอพัดตะกายขึ้นมาสะพัดขนสั่นไปทั่วทั้งตัว ผมวิ่งไปหาแม่ก่อนจะเก็บของใส่ลงในกระป๋อง พร้อมกับคว้ากล้วยในกระเป๋าผ้าของแม่ขึ้นมากินหนึ่งลูก

ผมกับแม่และไอพัดเดินกลับบ้านพร้อมกัน ไอพัดดูคึกคักยิ่งขึ้นมันวิ่งล้อมหน้าล้อมหลัง ก่อนจะวิ่งไปคลุกดินที่ข้างถนนจนฟุ้งทำเหมือนเป็นแป้งสำหรับทาตัว แม่เล่าว่าอีกประมาณสองสัปดาห์จะเห็นต้นข้าวโพดที่งอกพ้นดิน จากนั้นอีกสักประมาณสองเดือนเราก็จะมาตัดข้าวโพดไปกินกันได้ ผมอยากเร่งวันให้ถึงเร็วๆ เพื่อที่จะได้มาดูต้นข้าวโพดที่ปลูกเอาไว้เติบโตขึ้นมา

วันเวลาผ่านไปจนผมเกือบจะลืมเรื่องข้าวโพดที่ปลูกไว้ ไร่สวนที่ว่างเปล่าตอนนี้เต็มไปด้วยต้นข้าวโพดต้นเขียวสูงท่วมหัว ใบเขียวยาวของมันพัดลู่ไปตามแรงลม ฝักข้าวโพดสีเขียวแทงออกมาจากลำต้นต้นละฝักสองฝัก มีเส้นใยสีเขียวอ่อนออกมาจากปลายฝักเป็นพู่ยาวปลิวไสว เสียงถากหญ้าในไร่ยังคงดังแว่วเรื่อยๆ มาตลอดในช่วงสองเดือน หลังจากนี้คงจะเป็นช่วงเวลาสนุกของผมที่ใกล้จะได้เข้าไปตัดข้าวโพดกับแม่ เพื่อจะนำมาทำอาหารกินกัน...

Comment

Comment:

Tweet


เป็นความรู้สึกดีดีทุกครั้งที่ได้อ่านเรื่องราวของพี่
มันเหมือนเป็นอีกมุมหนึ่งที่ตัวเองหาโอกาสไปสัมผัสไม่ค่อยเจอ...
เป็นเรื่องราวดีดีจริงๆ
อยากกินข้าวโพดเสียแล้ว...
question question
รักษาสุขภาพนะค่ะ อากาศเย็นๆ แบบนี้
#28 by finch At 2007-12-05 13:35,
ไม่ได้เข้ามาซะนาน.. ทำบล็อกสวยสบายตาดีจัง

ทุกอย่างล้วนต้องเปลี่ยนแปลง.. ไม่เว้นแม้แต่ใจคนก็ยังต้องเรรวนไปบ้างตามสภาพอารมณ์
#27 by art At 2007-11-30 15:07,
ไม่เคยทำไร่ข้าวโพดเลยค่ะ เคยแต่เกี่ยวข้าวค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักเด็กบ้านเดียวกันนะคะ พี่เป็นคนที่สองที่เป็นเด็กราชบุรีแล้วมาเจอกันในนี้ น้องชายก้อยเขาอยากเข้าเทคนิคค่ะ ก้อยเลยบนไว้กับพระวิษณุด้วย big smile
#26 by ~นิ้วก้อย~ At 2007-11-30 12:01,
อ่านแล้วชอบจัง

คิดถึงสมัยเป็นเด็ก สมัยที่ยังมีแม่อยู่ด้วย

คิดถึงชีวิตแบบเด็กต่างจังหวัด

คืนวันเก่าๆเหล่านั้น เรียกได้ทั้งรอยยิ้มและน้ำตา
#25 by cupcake army At 2007-11-30 11:19,
สารภาพว่ายังอ่านไม่จบ ติดไว้แล้วจะกลับมาอ่านต่อครับ

ลป.แอบเห็นคำว่าข้าวโพดต้ม หิวจี๊ดด
#24 by karaveak At 2007-11-29 09:21,
ว้ายย ยังไม่มาอัพอีกนะคะ

ว่าแล้วก็นึกความได้ค่ะว่า ตอน ป.๕ ไปตจว. แล้วได้เม็ดข้าวโพดมาปลูก เพราะไว้นะคะจนงอกเต็มกระบะเลย แต่มันอยุ่ในที่ร่มมันกไม่โตไม่เติบโตใช่ไหมคะ?

ดิฉันเลยต้องจำใจรื้อโปรเจคทิ้งหมดเลยค่ะ เสียดาย...

ป.ล. ว่าแต่ตามดิแนเจอได้ไงคะ Add ก็ไม่ได้ Add ไว้?
#23 by A-L-E-X-I-A_A-S-H-F-O-R-D At 2007-11-28 02:51,
แน่นอนค่ะพี่ฉิม ไม่งั้นเดี๋ยวจะเหมือนที่แล้วๆ มาอีก




สรุปว่าตอนนี้เฉย ๆ แหละ เค้าแซวมาก็ยิ้ม


(นัทรอมันขอเบอร์อยู่เนี่ย )
#22 by นัทเอง (124.121.187.3) At 2007-11-27 15:30,
ความสุขบนความเรียบง่าย..นี่แหละความสุขที่แท้จริง
ชอบอ่านเรื่องราวแบบนี้จังเลยค่ะ สัมผัสได้ถึงบรรยากาศอบอุ่น จริงใจที่แฝงอยู่ได้ชัดเจนมากๆbig smile
#21 by ::SeaL World:: At 2007-11-26 22:02,
ชอบกินข้าวโพด เคยนึกเหมือนกันว่าข้าวโพดมาจากไหน อ่านแล้วนึกถึงบุญคุณคนปลูกจัง ตั้งแต่ต้องเตรียมดิน กว่าจะโตจนเก็บผลผลิตมาขายได้ เสียหยาดเหงื่อไปหลาย ว่าแล้วก็อุดหนุนข้าวโพดต้มหลังตึกต่อไป อร่อย
#20 by จั่นเจา At 2007-11-26 19:15,
สุขสันต์วันลอยกระทง อิอิ
#19 by พ่อหมี At 2007-11-25 13:54,
ถ้าบั้นปลายได้มีโอกาสกลับไปใช้ชีวิตในชนบทคงดีไม่น้อยเลย อ่านแล้วเห็นภาพเลยค่ะ แล้วเรื่องที่เขียนอย่างเคล็ดบางอย่างเกี่ยวกับการเกษตรเอามากไหนอะค่ะ
#18 by สาวโรงงาน At 2007-11-25 13:45,
แวะมาอ่านตอนดึกกระเพาะชักปั่นป่วน555
แม่ยอมทำเพื่อลูกได้ทุกอย่าง
big smile
#17 by ::ระเบียงอารมณ์:: At 2007-11-24 21:22,
เพิ่งรู้ว่าการปลูกอะไรให้ดีๆ ขึ้นตอนเรียบๆ ง่ายๆ
อย่างการตากดิน ไล่แมลงเพื่อไม่ให้มากินพืชผัก
ที่จะลงใหม่ ก็ใช้ได้ดี ขึ้นตอนเล็กน้อยแต่ทว่าได้
ป้องกันและรอคอยผลผลิตดีๆ จากนั้นอีก ดีจัง
#16 by moodee At 2007-11-24 19:02,
และแล้วในที่สุดลีลาวดีก็จินตนาการต่อไปอีกว่า

..หลังจากที่คอยรดน้ำ ใส่ปุ๋ย และโดนใบของข้าวโพดบาด
เพราะดูแลมันไปในแต่ละวัน ของช่วงสองเดือน
กลิ่นข้ามโพดต้มและปิ้งที่ลอยฟุ้งคลุ้งอยู่ใต้ถุนบ้าน
ทำเอาจมูกจูงร่างกายทุกส่วนรวมไปถึงสมอง
ให้จดจ่ออยู่ที่เมล็ดข้าวโพดอวบนุ่มหนึบ
แต่ละแถวแต่ละแถว ที่ใช้ฟันบนเป็นตัวยึด
ฟันล่างเป็นตัวสอย ร่วง หรอยๆๆๆๆๆๆ ลงมาที่ปาก

โอ้ววววววว
คุณฉิมคะ ลีลาวดีหิว cry
#15 by bluesunsuit At 2007-11-24 16:37,
พูดซะ..
อยากกินขึ้นมาตะหงิดๆเลยค่ะ
big smile big smile


Hot!
#14 by ,, สายรุ้ง ,, At 2007-11-24 12:13,
ชีวิตฝ้ายไม่เคยได้อยู่ใกล้ธรรมชาติขนาดนั้นเลยค่ะ

อ่านแล้วก็อิจฉา แหะๆ
#13 by vinn* At 2007-11-24 10:25,

เรียบง่ายดีนะครับ

ทำให้ผมนึกถึงช่วงหนึ่งความทรงจำในวัยเด็ก

ที่ผมไปอยู่กับป้า แค่ดูเค้าปลูกข้าวโพดกัน

แล้วก็รอรับประทานข้าวโพดกันอย่างเดียว
#12 by Juninyá At 2007-11-24 06:57,
เอนทรี่หน้าของพี่ฉิมต้องเป็นอาหารจากข้าวโพดชัวร์!!! cry


แวะเอาบุญมากฝากพี่ฉิมอีกทีค่ะ ไปบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการที่ปากเกร็ดมา

(นัทก็ช่างกล้าว่ะ ที่ทึกทักว่าเป็นบุญของตัวเอง..ตังค์ก็ไม่ได้ช่วยเค้าออกค่าอาหาร)


#11 by tara At 2007-11-24 04:25,
ดิฉันยังไม่หายไปไหนหรอกค่ะ ๕๕๕๕+ แวะเวีนยเสมอ ๆ

ป.ล. ว้ายยยย ซื้อข้าวโพดข้าวเหนียวมายังไม่ได้แทะเลย เสียหรือคะเนี่ย?
#10 by A-L-E-X-I-A_A-S-H-F-O-R-D At 2007-11-23 22:55,
เขียนดีจังเลยค่ะ ได้บรรยากาศชนบทมากๆ อยากกินข้าวโพดจัง
ขณะกำลังอ่าน ก็กำลังทานข้าวโพดต้มอยู่เลย ..
ได้บรรยากาศมากๆ big smile
#8 by If I can stop one Heart from breaking! At 2007-11-23 21:06,
ดีจังนะคะ ชีวิตในธรรมชาติ
น่าจะมีทริปให้เด็กกรุงเทพไปทำเกษตรต่างจังหวัดบ้างน้าsurprised smile
#7 by Darkside Emotion At 2007-11-23 20:55,
>w< ฟังแล้วเห็นภาพมากเลยอ่ะค่ะ

อยากกินข้าวโพดปิ้ง~~~
#6 by BassYoncE At 2007-11-23 20:31,
อยากกินอ่ะbig smile
#5 by lamoon At 2007-11-23 19:04,
ตอนเด็ก ๆ เคยปลูกข้าว ปลูกข้าวโพด มันแกว
ตอนนี้เมื่ออ่านจบ ความทรงจำที่หายไปหลายปีกลับคืนมา thankyou verymuch
#4 by รีคอนดำ At 2007-11-23 16:53,
VAR - อีกไม่นานจะมีผลิตผลจากข้าวโพดครับbig smile

Nirvana - คอมเม้นท์ตรงใจมากเลยครับ ตอนนี้แม่ผมยังอยู่ ผมต้องพยายามทำให้ท่านมีความสุขให้มากที่สุด เพียงแต่ไม่หาเรื่องเดือดร้อนให้ท่านและดำรงชีวิตด้วยตนเองได้ ผมว่าแม่คงจะมีความสุขมากแล้วล่ะครับ
#3 by นายฉิม At 2007-11-23 13:48,
ผมชอบเรื่องที่คุณฉิมเขียนจังเลย
ได้บรรยากาศแบบชนบทดีมากๆ
big smile big smile big smile


เรื่องนี้คล้ายๆกับชีวิตจริงของผมเลย
ทำให้ผมนึกถึงสมัยที่เป็นเด็ก
ทำให้คิดถึงแม่
แม่ที่เสียสละยอมเหนื่อย
ยอมร้อนเพื่อลูก
วันที่ลำบากเราอยู่ด้วยกัน
แต่วันที่เริ่มสบายขึ้น
แม่ก็จากไปเสียแล้ว

Hot! Hot! Hot!
#2 by Nirvana At 2007-11-23 13:39,
อยากกินข้าวโพดต้มจังค่ะbig smile
#1 by Meowzilla Zilla At 2007-11-23 13:08,

นพพร จันทร์ฉิม
View full profile